Αρχείο

Archive for 24 Ιουλίου, 2011

Νορβηγία: το φοβερό δίλημα του διασώστη Λέβικ στα νερά κοντά στο νησί Οτόγια, ‘ποιόν να σώσω, ποιόν ν αφήσω’.

24 Ιουλίου, 2011 Σχολιάστε
Ο Οτο Λέβικ, ένας απ τους πολλούς και γενναίους Νορβηγούς που με τη βάρκα του βρέθηκε κοντά στο νησί Οτόγια την ώρα του μακελειού, την Παρασκευή, βρέθηκε μπροστά στο φοβερό δίλημμα ‘ποιόν να σώσω, ποιόν ν αφήσω’, δεχόμενος την ίδια ώρα τα πυρά του δράστη των συνολικά 86 ανθρωποκτονιών, στην περιοχή της κατασκήνωσης της νεολαίας των Εργατικών. Τελικά, ο Λέβικ μπόρεσε να διασώσει μέσα απ τα νερά και τα πυρά σχεδόν 50 νεολαίους.

Θυμάται όμως ο Λέβικ, όπως η σύζυγός του Βέντσε μαρτυρά –ο ίδιος επιλέγει βασικά να σιωπά– «την έκφραση στα πρόσωπα άψυχων νέων, που επέπλεαν».

* Τέσσερις, ίσως πέντε, νεολαίοι αγνοούνται έως τώρα στην περιοχή της κατασκήνωσης.

Ο Λέβικ, όπως κι άλλοι διασώστες έκαναν, έρριξε στα νερά της λίμνης Τίρι-φιόρντ πολλά σωσίβια, σωτήρια για όσους νέους μπορούσαν να τα πλησιάσουν και με αυτά να απομακρυνθούν απ το πεδίο πυρών του ακροδεξιού Αντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ.

Στην κοντινή παραλία άλλοι πολίτες, με ρουχισμό και ιματισμό, προσπάθησαν να ζεστάνουν τους νέους, που κατέφθαναν εκεί, ύστερα από πολύωρη παραμονή στο παγωμένο νερό.

*Αποτελεί θέμα έρευνας κάτω από ποιές συνθήκες στο νησί Οτόγια, ενώ έπρεπε, εντούτοις την ώρα του μακελειού δεν έκανε βάρδια ένας οπλισμένος αστυνομικός. Αποτελεί, βέβαια, τραγική ειρωνία ότι, ο δράστης των δεκάδων ανθρωποκτονιών ήταν οπλισμένος και φορούσε τη στολή του αστυνομικού…

Σύμφωνα με συγκλίνουσες μαρτυρίες διασωστών, ο τρόμος των νέων στο νησί Οτόγια την ώρα του μακελειού έγινε τέτοιου βαθμού, ώστε τους κατέλαβε, τελικά, υστερία… Φώναζαν δυνατά –τρέμοντας και όντας πολύ τρομαγμένοι–σαν αντίκρυζαν τους διασώστες τους. Οταν όμως ηρεμούσαν τελικά, τότε πολλά παιδιά ρωτούσαν τους διασώστες τους : «μπορώ να πάρω μιά σφιχτή αγκαλιά;»…

Συνολικά στο ειδυλιακό νησί βρίσκονταν, όταν νωρίς το απόγευμα της Παρασκευής άρχισε να ξετυλίγεται το δράμα, ως και 300 νέοι.

Επάγγελμα Στρατιωτικός: Η αλήθεια πίσω από την στολή!

24 Ιουλίου, 2011 Σχολιάστε
Σχετικά με τις επιθέσεις στους στρατιωτικούς από διάφορους κύκλους τον τελευταίο καιρό θα ήθελα να παραθέσω τα εξής:

1. Οι στρατιωτικοί συνήθως χάνουν τα εφηβικά τους χρόνια αφού στα 18-19 τους κατατάσσονται σε κάποια σχολή.

2. Έχουν μια τραγική και οπισθοδρομική ιεραρχία να αντιμετωπίσουν κυρίως αποτελούμενη από μεσαιωνικά μυαλά διευθυντών, επιτελών κλπ που εσχάτως έχουν προσχωρήσει και στα κόμματα.
3. Εργάζονται κατά κύριο λόγο σε άθλιες συνθήκες εργασίας και σε στρατόπεδα ή γραφεία κατασκευασμένα πολλά χρόνια πριν και κακοσυντηρημένα.
4. Μετακινούνται συνεχώς κάθε 2,3 ή 4 χρόνια με ότι αυτό σημαίνει για τους ίδιους και τις οικογένειες τους.
5. Εργάζονται ουσιαστικά χωρίς ωράριο αφού είναι ανά πάσα στιγμή ανακλήσιμοι όλο το 24ωρο.
6. Βαράνε τρελές υπερωρίες από υπηρεσίες, ασκήσεις και επιθεωρήσεις με αμοιβές (όταν δικαιολογούνται) τελείως γελοίες. Φτάνει η υπερωρία να πληρώνεται στο 1/3 της αξίας της εργάσιμης ημέρας όταν όλοι γνωρίζουν ότι στο δημόσιο αλλά και στον ιδιωτικό τομέα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο (η υπερωρία τριπλάσια του μεροκάματου).
7. Είναι αναγκασμένοι να φοράνε στολή. Αυτό είναι κάτι που μόνο οι ένστολοι μπορούν να καταλάβουν μαζί με τους φαντάρους και αυτούς που πρόλαβαν τις ποδιές στο σχολείο.
8. Οι αμοιβές τους είναι περίπου στο μέσο όρο των αμοιβών στο δημόσιο, δηλαδή ένας Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης με 17 χρόνια υπηρεσίας παίρνει περί τα 1500 ευρώ. Περισσότερα από ένα υπάλληλο του ΙΚΑ και πολύ λιγότερα από έναν εργατοπατέρα της ΔΕΗ.
9. Είναι μονίμως εκτεθειμένοι σε οποιονδήποτε πολίτη θέλει να τους εκβιάσει με ένδικα μέσα. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχουν περάσει στρατοδικείο ακόμη και για ένα απλό ατύχημα και έτρεχαν και δεν έφταναν.
10. Πολύ συχνά αναλαμβάνουν υπερβολικές ευθύνες χωρίς αντίκρισμα, για παράδειγμα Κυβερνήτης Φρεγάτας του Πολεμικού Ναυτικού λαμβάνει μηνιαίο Επίδομα Ευθύνης 80 ευρώ για την ευθύνη μετακίνησης ενός πλοίου που κοστίζει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.

Φυσικά υπάρχει πάντα και η άλλη πλευρά που έχει ως εξής:

1. Συχνά οι στρατιωτικοί είναι ανεκπαίδευτοι και ευθυνόφοβοι και όχι πάντα με ευθύνη της υπηρεσίας.
2. Ο στρατός έχει κομματικοποιηθεί άγρια καθώς οι θέσεις ανωτέρων θεωρούνται χρόνια τώρα πολιτικές τοποθετήσεις με τα γνωστά κριτήρια.
3. Αρκετά συχνά η υπηρεσία δουλεύει στο ρελαντί μέχρι να κάτσει η στραβή. Μετά τρέχουν και δεν φτάνουν. (χαρακτηριστικό το πρόσφατο παράδειγμα της Κύπρου)
4. Αρκετοί ένστολοι είναι πραγματικά ρεμάλια όπως συμβαίνει σε όλες τις δουλειές, παντού. Δεν πατάνε στην δουλειά τους και όποτε εμφανίζονται, όλοι εύχονται να μην το είχαν κάνει. Ευτυχώς ακόμη είναι η μειοψηφία.
5. Το όλο σύστημα μπάζει από παντού. Η αναξιοκρατία έχει καλύψει τα πάντα, από το μικρότερο μέχρι το μεγαλύτερο. Δεν είναι λίγοι οι ένστολοι που μαρτύρησαν από διοικητές που απλά δεν τους πήγαιναν.
6. Η διαφθορά έχει εισχωρήσει και εκεί βαθιά. Το σύστημα των προμηθειών είναι πέρα για πέρα διάτρητο με αποτέλεσμα μικρά ή και μεγάλα ποσά να καταλήγουν σε τσέπες επίορκων ένστολων.

Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση όπως στις περισσότερες περιπτώσεις. Ο στρατός ξεκίνησε με δάφνες, περγαμηνές και υψηλούς μισθούς. Ο Ανδρέας τον έβαλε για πρώτη φορά στο περιθώριο αποσυνδέοντας τους μισθούς των ενστόλων από αυτούς των δικαστικών στις αρχές τις δεκαετίας του ’80 και μετά άρχισε η κατρακύλα. Κομματικοποίηση, επιδόματα και πλασματικά οδοιπορικά αντί για αυξήσεις μισθών, αγγαρεία η εκπαίδευση του προσωπικού επάνω στο αντικείμενο εργασίας του και μέσα στο γενικότερο ελληνικό μπάχαλο χάθηκε η κατεύθυνση και η ουσία. Το σημαντικότερο όλων όμως είναι το εξής: Ο στρατός, όπως και όλοι οι στρατοί του κόσμου (πλην του αμερικάνικου και καθεστωτικών χωρών) έχει φτιαχτεί για να εγγυάται την ασφάλεια την χώρας. Το ρήμα »εγγυάται» σημαίνει απλά οτι εξασκείται για να είμαι έτοιμος όταν θα έρθει η κρίσιμη ώρα (Ίμια, 1987 κλπ). Δεν έχει φτιαχτεί για να παράγει ή να φτιάχνει κάτι όπως πολλοί θεωρούν ή θα ήθελαν. Απλά εκπαιδεύεται και εκτελεί τις πολιτικές εντολές που του δίνονται.

Himaira

Επιμένουν τα "φυτά" να μιλάνε για ακροδεξιό-νεοναζί

24 Ιουλίου, 2011 Σχολιάστε

Μου στέλνει ο άλλος ανάρτηση να του τη βάλω και γράφει:

«Έχει αναφερθεί από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης ότι είχε δεσμούς με ακροδεξιούς εξτρεμιστές. Η αστυνομία έψαξε ήδη το διαμέρισμά του στο Όσλο.

Αναφέρουμε πως η Νορβηγία είχε προβλήματα με νεοναζιστικές ομάδες στο παρελθόν, αλλά οι ομάδες αυτές είχαν εξαλειφθεί σε μεγάλο βαθμό και δεν αποτελούν πλέον σημαντική απειλή.»

Εγώ διαβάζω εδώ στο Spiegel (που είναι σε βεντέτα με τους Νεοναζί και σε όλο το άρθρο μιλάει για ακροδεξιά απειλή στην Ευρώπη):

«Για σχέσεις του δράστη με ακροδεξιές ομάδες δεν είναι τίποτα γνωστό. «Ήρθε απλά από το πουθενά» λέει ένας Αστυνομικός. Συνεπώς δεν άνηκε σε κάποια γνωστή ακραία ομάδα. «Θα το είχαμε στο ραντάρ [εννοεί ότι θα τον γνώριζαν] αν δραστηριοποιούνταν σε κάποια ομάδα Νεοναζί» είπε ο Αστυνομικός.»

Εγώ τώρα τι πρέπει να κάνω; Να βάλω την ανάρτηση αφτού που κοιμάται όρθιος και χάφτει ότι του πει το Αλτερ;

Αυτή είναι η διαφορά Καραμανλή-Παπανδρέου… για να μαθαίνει ο Πάγκαλος

24 Ιουλίου, 2011 Σχολιάστε
Ο ένας κατέβηκε απ’ το αεροπλάνο… και έφερε μαζί του την Δημοκρατία:

https://i1.wp.com/www.tovima.gr/files/1/migratedData/D2004/D0725/1neb40b.jpg

Ο άλλος κατέβηκε απ’ το αεροπλάνο, 15 χρόνια αργότερα και έφερε μαζί του…

τη Μιμή

https://i2.wp.com/content-mcdn.feed.gr/filesystem/images/20100315/engine/assets_LARGE_t_1401_609885_type11598.jpg
https://i2.wp.com/org.elections.gr/megaloi/papandreou/PHOTO12.jpg

Κύπρος: O Χριστόφιας αρνήθηκε ξένους ειδικούς, που πρότεινε ο ΟΗΕ, για να μη δούνε τι είχαν τα κοντέινερ!!!

24 Ιουλίου, 2011 Σχολιάστε
Δύο φορές το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ παρότρυνε, γραπτώς, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Πολίτης», την κυπριακή κυβέρνηση να συνεργαστεί με άλλες χώρες, που είχαν την εμπειρία για την ασφαλή φύλαξη των 98 εμπορευματοκιβωτίων και την καταστροφή του επικίνδυνου φορτίου τους, που τελικά οδήγησε στη φονική έκρηξη, αλλά η Λευκωσία αρνήθηκε.

Σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, ενόσω τα πυρομαχικά αλλοιώνονταν και εκρήγνυντο στο εσωτερικό των εμπορευματοκιβωτίων, μια διαδικασία που σύμφωνα με τους Βρετανούς εμπειρογνώμονες βρισκόταν σε εξέλιξη για μήνες πριν την έκρηξη, ειδική επιτροπή εμπειρογνωμόνων του Συμβουλίου Ασφαλείας ζήτησε να επισκεφθεί την Κύπρο για να τα επιθεωρήσει.

Η κυβέρνηση, με πολιτική απόφαση, το αρνήθηκε, διότι -κατά το δημοσίευμα- «δεν ήθελε να δει ο ΟΗΕ τι είχαν μέσα τα εμπορευματιοκιβώτια».

Η Ολομέλεια του ΣτΕ απέρριψε αιτήσεις να μην κατεδαφιστούν σπίτια μέσα σε δασική έκταση-Απόφαση πρόκριμα για το σπίτι της μάνας του Παπακωνσταντίνου

24 Ιουλίου, 2011 Σχολιάστε
Για να δούμε τώρα τι θα κάνει ο Παπακωνσταντίνου; Θα τα κατεδαφίσει ή θα τους χαριστεί ώστε όταν έρθει η απόφαση κατεδάφισης και του δικού του σπιτιού, της μάνας του, να κάνει το κορόϊδο…

Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, με τρεις αποφάσεις της (υπ΄ αριθμ. 2034 -2036/2011), απέρριψε τις αιτήσεις τριτανακοπών, που είχαν καταθέσει ιδιοκτήτες πολυτελών κατοικιών εντός της δασικής και παραθαλάσσιας περιοχής Σταυρονικήτα (Κασσάνδρα) Χαλκιδικής.

Με τις αιτήσεις αυτές οι ιδιοκτήτες των κατοικιών ζητούσαν να ανακοπούν (ανατραπούν) παλαιότερες αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ, που είχαν κρίνει ότι είναι παράνομη η ανέγερση 22 τέτοιων κατοικιών.

Η δημοσίευση των τριών αποφάσεων της Ολομέλειας του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου σηματοδοτεί την κατεδάφιση των 22 κατοικιών, καθώς οι οικοδομικές άδειες, σύμφωνα με τις οποίες ανεγέρθηκαν, κρίθηκαν αμετάκλητα παράνομες.

Ειδικότερα, η εταιρεία «Σάνη» κατά τα έτη 1995 – 1998 κατασκεύασε βίλες και συγκρότημα πολυτελών κατοικιών μέσα σε παραθαλάσσια δασική έκταση 2.233 στρεμμάτων στην περιοχή Σταυρονικήτα Χαλκιδικής. Ακολούθως, η εταιρεία πώλησε τα ακίνητα αυτά σε ιδιώτες.

Στο ΣτΕ είχαν προσφύγει εκπρόσωποι δύο οικολογικών οργανώσεων από τη Θεσσαλονίκη και εκπρόσωπος της κοινότητας Νέας Φώκαιας, ζητώντας να ακυρωθούν οι οικοδομικές άδειες, που εξέδωσε το πολεοδομικό γραφείο Νέων Μουδανιών Χαλκιδικής, την τριετία 1995 – 1998, και με τις οποίες επετράπη στην «Σάνη» να χτίσει βίλες και το συγκρότημα πολυτελών κατοικιών.

Όμως, τόσο η Ολομέλεια του ΣτΕ, όσο και το Ε΄ Τμήμα, με σειρά αποφάσεων τους (533 – 535/2003 κ.λπ.), ακύρωσαν ως παράνομες τις οικοδομικές άδειες, που επέτρεψαν την ανέγερση στην επίμαχη περιοχή.

Ακολούθως, ορισμένοι από τους ιδιοκτήτες των πολυτελών κατοικιών προσέφυγαν εκ νέου στο ΣτΕ και ζητούσαν την τριτανακοπή των σε βάρος τους αποφάσεων της Ολομέλειας.

Ωστόσο, με τις τρεις αποφάσεις της η Ολομέλεια του Συμβουλίου απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς που προέβαλαν οι ιδιοκτήτες των ακινήτων, κρίνοντας ότι οι παλιότερες αποφάσεις της είναι ορθές. Επιπλέον, έκρινε ότι η οικοπεδοποίηση και γενικότερα η χρησιμοποίηση για οικιστικούς σκοπούς ιδιωτικών ή δημόσιων δασών, που συνεπάγεται εξάλειψη της δασικής μορφής τους, απαγορεύεται από το Σύνταγμα, όπως επίσης και ότι η οικιστική αξιοποίηση δεν συνιστά λόγο υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος ο οποίος θα δικαιολογούσε, κατ’ αρχήν, τη μεταβολή του προορισμού του δάσους. Κρίθηκε ακόμη από το ΣτΕ ότι με την ακύρωση των οικοδομικών αδειών δεν υπήρξε επέμβαση στο δικαίωμα της περιουσίας των ιδιοκτητών ακινήτων, αντικείμενη στις διατάξεις των άρθρων 17 του Συντάγματος και 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτόκολλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), αλλά ούτε και παράβαση της αρχής της προστατευόμενης εμπιστοσύνης. Επιπρόσθετα, όπως υπογραμμίζουν οι σύμβουλοι Επικρατείας, το μέτρο της ακύρωσης των οικοδομικών αδειών δεν αντίκειται στη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας. Κι αυτό επειδή επιδιώκεται η προστασία των δασών.

Όπως αναφέρεται στις δικαστικές αποφάσεις του ΣτΕ οι επίμαχες οικοδομικές άδειες εκδόθηκαν, καθώς η διοίκηση υπέλαβε ότι το από 23.3./8.4.1965 Βασιλικό Διάταγμα αποτελούσε ρυμοτομικό σχέδιο.

Κατόπιν αυτού, οι σύμβουλοι Επικρατείας υπογραμμίζουν ότι οι θιγόμενοι ιδιοκτήτες έχουν δικαίωμα να ζητήσουν αποζημίωση από τη Διοίκηση, η οποία τους δημιούργησε τη δικαιολογημένη πεποίθηση ότι οι επίμαχες οικοδομικές άδειες ήταν νόμιμες (αυτές δηλαδή που εκδόθηκαν σύμφωνα με το από 23.3./8.4.1965 Βασιλικό Διάταγμα).

Σημειώνουν, μάλιστα, οι δικαστές ότι τη δυνατότητα αυτή την είχαν οι ιδιοκτήτες των ακινήτων από την πρώτη απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ, που εκδόθηκε σε βάρος τους το 2004 (απόφαση 335/2004).

Νορβηγία: Σε κατάσταση σοκ δήλωσε ότι βρίσκεται ο πατέρας του μασόνου δράστη. Υποστηρικτές του Εργατικού Κόμματος ήταν οι γονείς του

24 Ιουλίου, 2011 Σχολιάστε
Σε κατάσταση σοκ δήλωσε ότι βρίσκεται ο πατέρας του Νορβηγού που κατηγορείται για τις επιθέσεις που προκάλεσαν το θάνατο 93 ανθρώπων στη Νορβηγία, ο οποίος διευκρίνισε ότι έμαθε για την ανάμειξη του γιου του μέσω των εφημερίδων στο ίντερνετ και ότι είχε χάσει κάθε επαφή με το γιο του από το 1995, γράφει νορβηγική εφημερίδα.

«Διάβαζα στο ίντερνετ τις εφημερίδες και ξαφνικά είδα το όνομά του και τη φωτογραφία του στο δίκτυο», δήλωσε ο πατέρας του φερόμενου ως δράστη των δύο αιματηρών επιθέσεων Άντερς Μπέχρινγκ Μπρέιβικ στην εφημερίδα Verdens Gang.

Η εφημερίδα διευκρινίζει ότι πήρε τη συνέντευξη από τον πατέρα του Μπρέιβικ «κάπου στη Γαλλία».

«Ήταν ένα σοκ όταν το έμαθα. Ακόμη δεν έχω συνέλθει», προσέθεσε ο πατέρας του φερόμενου ως δράστη του μακελειού.

Ο άνδρας αυτός είναι συνταξιούχος και μένει στη Γαλλία και όπως είπε στην εφημερίδα είχε χωρίσει από τη μητέρα του υπόπτου μετά τη γέννησή του.

Ο ίδιος διευκρίνισε επίσης στην εφημερίδα ότι είχε χάσει επαφή με το γιο του από το 1995, όταν αυτός ήταν 15 ή 16 ετών.

«Δεν μείναμε ποτέ μαζί, όμως είχαμε κάποιες επαφές κατά την παιδική του ηλικία», προσέθεσε.

«Όταν ήταν μικρότερος, ήταν ένα φυσιολογικό παιδί, αλλά ήταν εσωστρεφής. Τότε δεν ενδιαφερόταν για την πολιτική», είπε.

Στον πατέρα του αναφέρεται και ο Μπρέιβικ στο μανιφέστο του των 1.500 σελίδων, το οποίο δημοσίευσε λίγο πριν από τις επιθέσεις.

Ο ύποπτος για τις επιθέσεις στη Νορβηγία διευκρινίζει στο μανιφέστο του ότι ο πατέρας του, διπλωμάτης που υπηρέτησε στο Λονδίνο και το Παρίσι, ξαναπαντρεύτηκε μετά τη γέννησή του, ενώ η μητέρα του παντρεύτηκε έναν στρατιωτικό, ο οποίος έγινε θετός του πατέρας.

Ο βιολογικός του πατέρας και η νέα του σύζυγος, που έμεναν στο Παρίσι, είχαν ζητήσει τότε την κηδεμονία του αγοριού, αλλά αυτό δεν έγινε δεκτό από τη νορβηγική δικαιοσύνη.

«Είχα μια καλή σχέση μαζί του (εννοεί τον πατέρα του) και τη νέα του σύζυγο ως τα 15 μου χρόνια», γράφει ο φερόμενος ως δράστης των επιθέσεων, ο οποίος προσθέτει ότι τους επισκεπτόταν συχνά στη Γαλλία.

Όμως οι επαφές σταμάτησαν στα 15 του χρόνια («δεν του άρεσε πολύ η περίοδος γκράφιτι που πέρασα μεταξύ 13 και 16 ετών», γράφει ο Μπρέιβικ) και ο πατέρας δεν έδωσε καμία συνέχεια σε ένα αίτημα για επανασύνδεση πριν από μερικά χρονια.

Στο μανιφέστο του, ο Μπρέιβικ αποκαλύπτει επίσης ότι οι βιολογικοί του γονείς ήταν υποστηρικτές του Εργατικού Κόμματος, το οποίο βρέθηκε στο στόχαστρο των αιματηρών επιθέσεων της Παρασκευής, που στοίχισαν τη ζωή σε 93 ανθρώπους και προκάλεσαν, σύμφωνα με τις σημερινές δηλώσεις του νορβηγού πρωθυπουργού Γενς Στόλτενμπεργκ, μια «εθνική τραγωδία».

«Κάθε θάνατος είναι μια τραγωδία και όλοι μαζί συνιστούν μια εθνική τραγωδία», δήλωσε κατά την επιμνημόσυνη δέηση που έγινε στον καθεδρικό ναό του Όσλο ο πρωθυπουργός αποτίοντας φόρο τιμής στα θύματα των επιθέσεων.

Φανερά συγκινημένος ο Στόλτενμπεργκ ανέφερε τα ονόματα δύο θυμάτων που γνώριζε προσωπικά και είπε ότι του είναι «αδιανόητο» ότι χάθηκαν για πάντα.

Αρέσει σε %d bloggers: