Αρχείο

Archive for Φεβρουαρίου 2011

>Άρχισαν τα όργανα απ’ τον μπάρμα Γιάννη: Ανακατατάξεις ;) λέει τις αυξήσεις των δημοτικών τελών

28 Φεβρουαρίου, 2011 Σχολιάστε

>

https://dexiextrem.files.wordpress.com/2010/09/ce9ccf80cebfcf85cf84ceaccf81ceb7cf82_cea5cf80cebdcebfcf82.jpg?w=242Θα υπάρξουν ανακατατάξεις και όχι αυξήσεις στα δημοτικά τέλη και εξετάζεται η σύνδεσή τους με τις αντικειμενικές αξίες, δήλωσε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του δημοτικού συμβουλίου ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης.

Ο κ. Μπουτάρης συμφώνησε με πρόταση του επικεφαλής της παράταξης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, «Ομάδα Δημιουργίας για τη Θεσσαλονίκη», Κώστα Γκιουλέκα για πλήρη απαλλαγή από τα δημοτικά τέλη των ιδιοκτητών καταστημάτων που πλήττονται από τη λειτουργία του μετρό και των αναπήρων με ποσοστό αναπηρίας άνω του 67%.

Απαντώντας στην τοποθέτηση του κ. Γκιουλέκα, κάλεσε όποιον υπάλληλο του δήμου θεωρεί ότι μετακινείται σε άλλη υπηρεσία για πολιτικούς λόγους να του το αναφέρει.

Ο κ. Μπουτάρης δήλωσε θετικός στο να δοθεί σε δρόμους της Θεσσαλονίκης το όνομα του ποιητή Τάκη Βαρβιτσιώτη, που απεβίωσε πρόσφατα και του δολοφονηθέντος από τη χούντα αγωνιστή του αντιδικτατορικού αγώνα, Γιάννη Χαλκίδη, αλλά τάχθηκε κατά της μετονομασίας οδών και υπέρ της απόδοσης των ονομάτων σε νέους δρόμους.

Τέλος, εξέφρασε την πρόταση να φέρει στο δημοτικό συμβούλιο εισήγηση για κατάργηση της παραχώρησης από τον δήμο των δωρεάν θέσεων στάθμευσης.

>Το Spiegel κατηγορεί την Bild και για τη δημιουργία αρνητικού κλίματος εναντίον της Ελλάδος

28 Φεβρουαρίου, 2011 Σχολιάστε

>

https://i1.wp.com/wissen.spiegel.de/wissen/titel/SP/2011/9/312/titel.jpghttps://dexiextrem.files.wordpress.com/2011/02/bild2.gif?w=300Με τίτλο εξωφύλλου «Bild: Οι εμπρηστές» η εβδομαδιαία πολιτική επιθεώρηση Spiegel στο τεύχος που κυκλοφόρησε σήμερα (9/28.02.11) ξιφουλκεί κατά της μεγαλύτερης λαϊκής εφημερίδας της Γερμανίας στιγματίζοντας τόσο τη δημοσιογραφική ποιότητα όσο και τον πολιτικό ρόλο που διαδραματίζει.

Το Spiegel αναλύει τους «ύμνους» της Bild στον κ. Γκούτενμπεργκ, την ώρα που ο υπ. Άμυνας κλονίζεται από το σκάνδαλο της διδακτορικής του διατριβής, την προβολή του Τίλο Ζάρατσιν ανεξαρτήτως των λαϊκιστικών και αντι-μουσουλμανικών θέσεών του, καθώς και την καμπάνια της εφημερίδας κατά της Ελλάδας όταν ξέσπασε η κρίση.

Η καμπάνια κατά της Ελλάδας

Το δημοσίευμα του Spiegel αναλύει και το ρόλο που έπαιξε η Bild με την καμπάνια της κατά της Ελλάδας. «Όταν πέρσι το Φεβρουάριο κατέστη σαφές ότι η Ελλάδα χωρίς οικονομική βοήθεια σύντομα θα κήρυσσε στάση πληρωμών, η Bild έθεσε σχετικά προσεκτικά το ερώτημα: ‘Θα συμπαρασύρει η Ελλάδα τις γερμανικές τράπεζες στη χρεοκοπία;’ Δέκα ημέρες αργότερα ξεκίνησαν τα πυροτεχνήματα των πρωτοσέλιδων. ‘Οι Έλληνες τσακώνονται και απεργούν αντί να κάνουν οικονομία‘, ‘Έτσι καίνε οι Έλληνες τα ωραία ευρώ‘. Και σύντομα ακολούθησαν σαφείς οδηγίες: ‘Όχι λεφτά για την Ελλάδα!’, ‘Δεν θα πάρετε φράγκο από μας!’. Η Bild ρωτούσε το λαό: ‘Γιατί να πληρώσουμε στους Έλληνες τις συντάξεις πολυτελείας τους;’ και έδινε στους Έλληνες πρακτικές συμβουλές: ‘Πουλήστε λοιπόν τα νησιά σας, χρεοκοπημένοι Έλληνες… και μαζί και την Ακρόπολη!’.

Με την ολοκλήρωση της καμπάνιας δημιουργήθηκε η εικόνα ενός λαού, ο οποίος όλο το 24ωρο απεργεί, το πρωί του αρέσει να κοιμάται πολύ, ζει εις βάρος των άλλων και είναι διεφθαρμένος ‘μέχρι τα μπούνια’. Είναι αυτό δημοσιογραφία ή σατιρική επιθεώρηση;» διερωτάται το Spiegel.

Υπενθυμίζει επίσης ότι «στην κορύφωση της καμπάνιας ένας ρεπόρτερ της Bild μοίρασε στην Αθήνα δραχμές στον κόσμο και βγήκε μαζί τους περήφανος φωτογραφίες. ‘Η Bild δίνει πίσω στους χρεοκοπημένους Έλληνες τις δραχμές‘, επιγραφόταν το ρεπορτάζ. Και όλη αυτή η δημιουργία ατμόσφαιρας συνδυάστηκε με εκκλήσεις προς τους γερμανούς πολιτικούς, οι οποίες είχαν το χαρακτήρα διαταγών: ‘Κυρία Μέρκελ, μείνετε σταθερή στο όχι σας!’, ‘Κύριε αντικαγκελάριε, έχουμε εμπιστοσύνη στο λόγο σας!’.

Σύμφωνα με το Spiegel, για την καγκελάριο Μέρκελ η Bild είναι «ευλογία και κατάρα συγχρόνως». Όπως σημειώνει, «είναι μια πολιτικός, που φοβάται τις παρορμήσεις, επειδή δεν είναι ο τύπος του λαϊκού ηγέτη, ο οποίος μπορεί να καναλιζάρει τις διαθέσεις του κόσμου. Προτιμά να είναι οι Γερμανοί ήρεμοι και ισορροπημένοι. Γι’ αυτό και δεν της αρέσουν απαραίτητα οι καμπάνιες, σαν κι αυτή της Bild κατά της Ελλάδας. Από την άλλη όμως η Μέρκελ χρειάζεται τη στήριξη του λαϊκού μέσου ενημέρωσης για την αποδοχή της πολιτικής της. Γι’ αυτό και διατηρεί καλές σχέσεις με τον αρχισυντάκτη της Bild Κάι Ντίκμαν και το διευθύνοντα σύμβουλο του ομίλου Springer M. Ντέπφνερ»

>Ο Βεστερβέλε αντέκρουσε τις δηλώσεις του πρωθυπουργού Ερντογάν για την εκμάθηση της τουρκικής αντί της γερμανικής ως πρώτης γλώσσας από τα τουρκάκια

28 Φεβρουαρίου, 2011 Σχολιάστε

>

Ο γερμανός ΥΠΕΞ Γκίντο Βεστερβέλε αντέκρουσε σήμερα τις δηλώσεις του τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος την προτεραία είχε υποστηρίξει πως τα παιδιά Τούρκων μεταναστών στη Γερμανία θα πρέπει πρώτα να μαθαίνουν τη μητρική τους γλώσσα.

«Τα παιδιά που μεγαλώνουν στη Γερμανία θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να μαθαίνουν τα γερμανικά», τόνισε ο Βεστερβέλε, ειδεμή τόνισε πως θα μειονεκτούν στο σχολείο και θα έχουν λιγότερες ευκαιρίες αργότερα στη ζωή τους.

«Η γερμανική γλώσσα είναι το κλειδί για την ενσωμάτωση όσων μεγαλώνουν στη Γερμανία», τόνισε ο ΥΠΕΞ.

Την Κυριακή, ο Ερντογάν προειδοποίησε από την πόλη Ντίσελντορφ τους Τούρκους μετανάστες κατά της απώλειας της ταυτότητας και του πολιτισμού τους: «λέμε ναι στην ενσωμάτωση», τόνισε, «αλλά κανείς δεν θα μπορέσει να μας αποκόψει από τον πολιτισμό μας».

Αργότερα εντός της ημέρας, ο Ερντογάν επρόκειτο να συναντηθεί με τη γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ για τα εγκαίνια της έκθεσης τεχνολογίας πληροφορικής CeBit στο Ανόβερο, στην οποία είναι ο επίσημος προσκεκλημένος γι’ αυτό το έτος.

>Τρομοκρατούν δημοσιογράφους στα Κατεχόμενα

28 Φεβρουαρίου, 2011 Σχολιάστε

> Του Δημήτρη Μπεκιάρη

Οι διαδηλώσεις στο κατεχόμενο τμήμα της βόρειας Κύπρου μέσα σε ολόκληρο τον Φεβρουάριο και τα συνθήματα των χιλιάδων διαδηλωτών ώστε η Άγκυρα «να πάρει τα χέρια της από τους Τουρκοκύπριους» έχουν προκαλέσει ιδιαίτερα μεγάλο εκνευρισμό στην Άγκυρα, ο οποίος ήταν εμφανής στις δηλώσεις που πραγματοποίησε όλο αυτό το διάστημα, ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν.

Τον προβληματισμό της τουρκικής κυβέρνησης μεγιστοποιεί το γεγονός ότι οι εκδηλώσεις αντιδράσεων στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο, συμπίπτουν με τη συγκυρία των εξεγέρσεων και των ανατροπών του πολιτικού status στον βορειοαφρικανικό χώρο, στη Μέση Ανατολή και ευρύτερα στον Αραβικό κόσμο.

Ταυτόχρονα, στο εσωτερικό μέτωπο της Τουρκίας, η μετριοπαθής ισλαμική κυβέρνηση, η οποία ως κυρίαρχος πολιτικά φορέας υποτίθεται ότι ξεριζώνει τους παρακρατικούς μηχανισμούς του βαθέος κράτους (υποθέσεις Εργκένεγκον και «Βαριοπούλας»), οι οποίοι πρωτίστως απείλησαν την ίδια την κυβέρνηση, όπως επίσης υποτίθεαι ότι θέλει να πείσει τη Δύση ότι μπορεί να διαδραματίσει τον ρόλο του εγγυητή της σταθερότητας σε μία περιοχή, η οποία κυριολεκτικά «φλέγεται», δίνει την εντύπωση ότι επιδίδεται σε ένα διαρκές «κυνήγι μαγισσών» διώκοντας δημοσιογράφους.

Τις προηγούμενες ημέρες η τουρκική κυβέρνηση προχώρησε σε εκδηλώσεις αυταρχισμού με την σύλληψη αντιφρονούντων δημοσιογράφων, όπως ο δημοσιογράφος και αρθρογράφος της εφημερίδας Χουριέτ Σονέρ Γιαλτσίν. Να υπενθυμιστεί ότι ο Γιαλτσίν είχε δημοσιεύσει, μέσω της ιστοσελίδας του, φωτογραφίες, οι οποίες απεικόνιζαν, παραμονές των επιχειρήσεων για την εξάρθρωση της παρακρατικής οργάνωσης «Εργκένεγκον», Τούρκους αστυνομικούς να εκπαιδεύονται από Αμερικανούς.

Όμως, το ίδιο κλίμα επικρατεί και στην κατεχόμενη βόρεια Κύπρο, αφού την περασμένο Σάββατο, σημειώθηκε επίθεση με πυροβολισμούς στα γραφεία της εφημερίδας «Άφρικα» στην κατεχόμενη Λευκωσία, την στιγμή μάλιστα που εκεί βρίσκονταν 10 δημοσιογράφοι. Η εφημερίδα «Άφρικα» έχει στηρίξει μέχρι σήμερα τις διαδηλώσεις των Τουρκοκυπρίων εναντίον της Άγκυρας.

Δεν χωρά αμφιβολία, ότι η συγκεκριμένη επίθεση συνιστά απόπειρα εκφοβισμού όλων εκείνων, οι οποίοι αντιδρούν στην οικονομική πολιτική που εφαρμόζει η Τουρκία για τα κατεχόμενα, στα μέτρα λιτότητας, αλλά και στη προσπάθεια ολοκληρωτικού ελέγχου του ψευδοκράτους.

Μάλιστα η συγκεκριμένη εφημερίδα προχώρησε, τις προηγούμενες ημέρες, σε ενθάρρυνση των διαδηλωτών ώστε να πάρουν μαζί τους πανό εναντίον της Άγκυρας σε επόμενη συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί αυτή την εβδομάδα, ενώ έχει στηρίξει σταθερά την μερική αποχώρηση τουρκικών στρατευμάτων από το βόρειο τμήμα της Κύπρου.

Παρακράτος

Σήμερα, που οι Τουρκοκύπριοι, πείθονται όλο και περισσότερο ότι πρέπει να ακολουθήσουν τον δρόμο της αποδέσμευσης από την Τουρκία, αντιλαμβανόμενοι ότι το ψευδοκράτος, ως μη αναγνωρισμένη διεθνώς κρατική οντότητα δεν μπορεί να περιμένει βοήθεια από κανέναν μηχανισμό στήριξης, η Άγκυρα αποφασίζει να ασκήσει ακόμη μεγαλύτερες πιέσεις ενεργοποιώντας μηχανισμούς, οι οποίοι βρίσκονται εκτός θεσμικού πολιτικού πλαισίου. Ποιοι είναι λοιπόν, εκείνοι, οι οποίοι εξαπέλυσαν τα πυρά τους εναντίον του Τύπου στα κατεχόμενα;

«Αγανακτισμένοι» έποικοι, εντεταλμένα όργανα της ΜΙΤ ή Γκρίζοι Λύκοι; Αλήθεια, έχει «ξεριζωθεί» το παρακράτος στην Τουρκία ή άλλαξε χέρια; Στην Τουρκία το παρακράτος έχει πολλά ονόματα: «Χεζμπολάχ» (σουνιτική ισλαμιστική κουρδική οργάνωση στην Τουρκία), «Εργκένεγκον», «Γκρίζοι Λύκοι», «Βαριοπούλα». Οι «Γκρίζοι Λύκοι» έχουν ιδιαίτερα σημαντική παρουσία στο κατεχόμενο βόρειο Τμήμα της Κύπρου και είναι νωπές ακόμη οι μνήμες, από το «άνοιγμα» που είχαν πραγματοποιήσει προς το AKP το 2007 ενόψει της εκλογής του Αμπντουλάχ Γκιούλ στη θέση του Προέδρου της Τουρκικής Δημοκρατίας.

http://paspartoy.blogspot.com/2011/02/blog-post_3740.html

>Κατάρ: Ο γερμανός πρόεδρος υπεραμύνεται της απαγόρευσης της μπούρκα στα σχολεία της χώρας του και της Ευρώπης ενώπιον αράβων φοιτητών

28 Φεβρουαρίου, 2011 Σχολιάστε

>

https://dexiextrem.files.wordpress.com/2011/02/wulff_dpa.jpg?w=300Ο γερμανός πρόεδρος Κρίστιαν Βουλφ υπεραμύνθηκε της απαγόρευσης που ισχύει στη χώρα του κατά της μπούρκας στα σχολεία, κατά τη διάρκεια εκδήλωσης με ερωταπαντήσεις ενώπιον αράβων σπουδαστών κατά την επίσκεψή του στο Κατάρ.

«Η ενσυνείδητη απόφαση να καλύψεις το πρόσωπό σου δεν συνάδει με το καθήκον του κράτους να προσφέρει εκπαίδευση στα παιδιά του», τόνισε ο Βουλφ σε μία φοιτήτρια με καλυμμένο πρόσωπο στο Πανεπιστήμιο της Ντόχα.

«Το να δείχνεις το πρόσωπό σου αποτελεί μέρος της ελεύθερης κοινωνίας», πρόσθεσε.

Στην Ευρώπη, τόνισε ο Βουλφ, η μπούρκα συμβολίζει μία κλειστή συμπεριφορά και δίνει την εντύπωση πως ο φορέας της θέτει υπό αμφισβήτηση το θέμα της ισότητας των φύλων.

«Όμως εμείς δεν θέλουμε να θέσουμε υπό αμφισβήτηση την ισότητα αυτή», δήλωσε.

>Οι νέοι πρόεδροι στους δικηγορικούς συλλόγους της Βορείου Ελλάδος και της Θεσσαλίας

28 Φεβρουαρίου, 2011 Σχολιάστε

>

Στις κάλπες προσήλθαν χθες και οι δικηγόροι της περιφέρειας για την ανάδειξη των νέων διοικήσεων στους κατά τόπους δικηγορικούς συλλόγους. Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν από τους δικηγορικούς συλλόγους της Βορείου Ελλάδος και της Θεσσαλίας, η συμμετοχή των μελών τους στις αρχαιρεσίες κινήθηκε σε υψηλά επίπεδα:

Κεντρική Μακεδονία

Στις Σέρρες, ο Πασχάλης Αγγελίδης εξελέγη για τρίτη συνεχόμενη θητεία πρόεδρος του τοπικού δικηγορικού συλλόγου. Στο δικηγορικό σύλλογο Χαλκιδικής επανεξελέγη πρόεδρος ο Γιώργος Λαγάνης, ενώ στο «τιμόνι» του δικηγορικού συλλόγου Γιαννιτσών παραμένει ο Αθανάσιος Ξυνίδης. Τη θητεία της ανανέωσε και η Ευρώπη Αρτόγλου, η οποία επανεξελέγη πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Κιλκίς. Στην Έδεσσα επανεξελέγη πρόεδρος ο Ιγνάτιος Κετσιτζίδης, ενώ το αξίωμα του προέδρου του δικηγορικού συλλόγου Βέροιας θα διεκδικήσουν στον επαναληπτικό γύρο της επόμενης Κυριακής η Όλγα Κυριακίδου και ο Δημήτριος Ζυγουλιάνος.

Δυτική Μακεδονία

Ο Βασίλης Τσιώτσιας αναδείχθηκε νέος πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Κοζάνης, ενώ ο Χρίστος Τσακλίδης κατέλαβε το αξίωμα του προέδρου στο δικηγορικό σύλλογο Καστοριάς. Στη Φλώρινα επανεξελέγη ο Δημήτρης Στεφανίδης, ενώ η Δήμητρα Καραθάνου εξελέγη νέος πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Γρεβενών.

Ανατολική Μακεδονία – Θράκη

Την επόμενη Κυριακή θα γίνει γνωστός ο νέος πρόεδρος του δικηγορικού Συλλόγου Καβάλας. Οι δύο υποψήφιοι πρόεδροι που πέρασαν στον επαναληπτικό γύρο είναι ο Αθανάσιος Αθανασίου και ο Παύλος Γεωργιάδης. Στη Δράμα ανανέωσε για τρίτη φορά τη θητεία του ο Θεόφιλος Ξανθόπουλος, ενώ η Κική Κιούση-Σιούτη αναλαμβάνει τα «ηνία» στη διοίκηση του δικηγορικού συλλόγου Ξάνθης. Νέος πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου Ορεστιάδας αναδείχθηκε ο Χρήστος Καπετανίδης, ενώ στους συλλόγους της Αλεξανδρούπολης και της Ροδόπης επανεξελέγησαν -αντιστοίχως- ως πρόεδροι οι Κωνσταντίνος Ντίνας και Γιώργος Κυμπαρίδης.

Θεσσαλία

Ο Αναστάσιος Βολιώτης θα παραμείνει για τρίτη συνεχόμενη θητεία στο «τιμόνι» του δικηγορικού συλλόγου Βόλου. Το ίδιο και ο Γεώργιος Ραμούζης στα Τρίκαλα που εξελέγη για τρίτη φορά στο αξίωμα του προέδρου του τοπικού συλλόγου, ενώ στην Καρδίτσα εξελέγη πρόεδρος ο Δημήτρης Κοντογιάννης.

>Επιστολή από τον τοξοβόλο: Ο κλαψομούνης προσπαθεί να δικαιολογήσει την ήττα που έφαγε από το "σύστημα" με το να συλληφθεί σε 5 λεπτά

28 Φεβρουαρίου, 2011 Σχολιάστε

>

https://dexiextrem.files.wordpress.com/2011/02/toxo.jpg?w=300Η απάντηση του «τοξοβόλου» στα όσα γράφονται και ακούγονται… ξεχυλίζει η προσπάθεια του να δείξει υπέρμαχος της «επανάστασης» του κώλου καθώς η ήττα που έφαγε, με την άμεση σύλληψή του από το «σύστημα» μόλις εμφάνισε το τόξο και αφού οι «μπάτσοι» τον άφησαν πρώτα να βγάλει μερικές καλλιτεχνικές φώτο, όπως αυτήν αριστερά, προκειμένου να έχουν άλλοθι για τη χρήση βίας εναντίον των υπολοίπων διαδηλωτών, και οι ύποπτες συνθήκες κράτησής του, νοσηλεία σε νοσοκομείο για γρατζουνιές και σχεδόν άμεση απελευθέρωσή του, μπορεί να δημιουργήσουν την εικόνα του χαφιέ της ασφάλειας στους κύκλους των «συντρόφων»

κείμενο απ’ τον τοξοβόλο
από Γιάννης Μιχαηλίδης 6:33μμ, Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011
(Τροποποιήθηκε 7:03μμ, Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011)

Γράφω, όχι μόνο για να διηγηθώ μία ακόμη εμπειρία σύλληψης ως βοήθημα σε ανθρώπους που θα βρεθούν στη θέση μου, αλλά κυρίως για να δηλώσω τις πραγματικές μου θέσεις και απόψεις, απέναντι σε μία προσπάθεια θυματοποίησής μου.

Θεωρώ ύψιστης σημασίας για μένα τη διαστρέβλωση των πολιτικών μου θέσεων, καθώς και την αλλοίωση των γεγονότων, που μεθοδεύτηκε από τους δημοσιογράφους, εκμεταλλευόμενοι την αφέλεια και το φόβο του συγγενικού μου περιβάλλοντος. Έφτασαν μέχρι το σημείο να τοποθετήσουν εντός εισαγωγικών έκφραση που ποτέ δεν διατύπωσα, ότι δηλαδή «εγώ δεν ήθελα να χτυπήσω κανέναν…». Η αλήθεια είναι ότι προσπάθησα να αντιστρέψω τη διαδικασία της απολογίας μου, δηλώνοντας αντίπαλος του κράτους, περήφανος για την πράξη μου να στοχοποιήσω τη βουλή, και ότι το ιστορικό των συλλήψεών μου με τιμάει, ενώ απαντώντας σε ερωτήσεις σε σχέση με την πρόθεση, αλλά και τη δυνατότητα που είχα να σκοτώσω μπάτσο με το τόξο (!), αρνήθηκα φυσικά ότι ισχύει κάτι τέτοιο, γιατί ήταν όντως αδύνατο, και δεν αναφέρθηκα στις ευρύτερες προθέσεις μου. Έκρινα πως στην παρούσα κατάσταση δεν ήταν σκόπιμο να αναφερθώ στις υπόλοιπες πολύμορφες δράσεις που αναπτύχθηκαν στην πορεία, γιατί απλούστατα δεν με κατηγορούσαν γι αυτές. Όσον αφορά αυτά που δήθεν δήλωσα σε συγγενείς και μπάτσους, έχω να πω ότι σε συγγενείς δεν είπα ποτέ αυτά που φέρομαι να είπα, και στους μπάτσους, αρνήθηκα οποιαδήποτε συνεργασία, δεν υπέγραψα κανένα απ’ τα κωλόχαρτά τους και φυσικά δεν έδωσα δακτυλικά αποτυπώματα, πράγμα για το οποίο κατηγορήθηκα επιπλέον.

Μετά από το ξεκαθάρισμα σε σχέση με τη στάση μου, κρίνω απαραίτητο το ξεκαθάρισμα της πολιτικής μου ταυτότητας. Δεν είμαι οικολόγος φίλα προσκείμενος στις αντιεξουσιαστικές ιδέες, είμαι ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ που δραστηριοποιούμαι ΚΑΙ σε σχέση με το βιασμό της φύσης από τον πολιτισμό της κρατιστικής καπιταλιστικής κοινωνίας. Αυτά γράφηκαν σε καθεστωτικές εφημερίδες, με την ευθύνη να βαραίνει και το συγγενικό μου περιβάλλον, που μέσα σε ένα κλίμα τρομοκράτησης και πανικού, υπέκυψε σε δημοσιογραφικούς εκβιασμούς του τύπου «αν δεν μας πείτε εσείς κάτι, θα γράψουμε ότι μας πει η αστυνομία». Αν δεν είχα καταλήξει συλληφθείς από λάθος και απροσεξία μου τα πράγματα θα ήταν βέβαια εντελώς διαφορετικά.

Και τώρα ήρθε η ώρα να μιλήσω για την πορεία. Η διαδήλωση της 23ης Φλεβάρη ήταν μία ευκαιρία διάχυσης τόσο των σκέψεων-ιδεών και προταγμάτων μου, όσο και της εξεγερσιακής πρακτικής. Στην κατεύθυνση αυτή μοίρασα και το κείμενο με την υπογραφή «Αναρχικοί για την οργάνωση της εξεγερσιακής βίας», που με εκφράζει απόλυτα, πολλά αντίτυπα του οποίου βρήκαν οι μπάτσοι στην τσάντα μου. Επειδή βέβαια ο λόγος που δεν συνοδεύεται από αντίστοιχες πράξεις μένει ανάπηρος, συνέβαλα κι εγώ στην προετοιμασία και τη διεξαγωγή των μαχών εκείνης της μέρας έξω απ’ τη βουλή. Σ’ αυτά τα πλαίσια, με τη λογική της όξυνσης της σύγκρουσης και του εμπλουτισμού των μέσων πάλης, κατέβασα και το τόξο χωρίς να έχω προκαταβολικά αποκλείσει οποιαδήποτε χρησιμότητα του. (το οποίο δεν ισχυρίστηκα ότι ήταν ψεύτικο, αλλά ότι λόγω των ιδιοτήτων του ως μικρό εκπαιδευτικό δεν μπορεί να σκοτώσει, ή να τραυματίσει σε μεγάλες αποστάσεις), Είναι γεγονός, ότι σε μία συγκεκριμένη συνθήκη το έστρεψα εναντίον διμοιρίας των ΜΑΤ σε κοντινή απόσταση, χωρίς καν να τεντώσω τη χορδή και τότε οι μπάτσοι οπισθοχώρησαν. Δεδομένου ότι δεν ήταν μόνοι τους στο πεδίο βολής μου, καθώς υπήρχε διάσπαρτος κόσμος πίσω τους και μπορεί από λάθος μου να τραυματιζόταν λάθος άνθρωπος, δεν θα ρίσκαρα σε καμία περίπτωση να ρίξω εναντίον τους. Τώρα, σε σχέση με την πρόθεση της δολοφονίας μπάτσου, φυσικά δεν είμαι αξιακά αντίθετος σε κάτι τέτοιο, αλλά θεωρώ ότι σε μία πορεία οπού κανείς δεν είναι έτοιμος γι αυτό, θα κατέληγε σε αιματοχυσία των διαδηλωτών, και ως εκ τούτου προς το παρόν δεν θα το επέλεγα. Και τέλος, οι συμβολισμοί της δράσης μου, όπως και κάθε αναρχικής δράσης ανεξαρτήτως του βαθμού βιαιότητας είναι πολυεπίπεδοι. Όμως το κύριο περιεχόμενο του μηνύματος που θέλησα να στείλω προς όλες τις κατευθύνσεις, είναι πως με λίγα μέσα, θέληση και φαντασία μπορούμε να πολεμήσουμε εναντίον του καθεστώτος και προσπάθησα να αναδείξω την αναγκαιότητα αναβάθμισης των μέσων της βίας από πλευράς των επαναστατών. Ομολογώ πως η ίδια η σύλληψή μου αλλοίωσε το περιεχόμενο του μηνύματος, καθώς ήταν από μόνη της μία μικρή ήττα.

Δυστυχώς κάποια στιγμή, παρακολουθώντας την πορεία του δεύτερου κοκκινόμαυρου βέλους μου προς τη βουλή, αιφνιδιάστηκα από διμοιρία των ΜΑΤ που ερχόταν τρέχοντας κατά πάνω μου διαλύοντας τους διαδηλωτές γύρω μου με δακρυγόνα. Μου αφαίρεσαν την αντιασφυξιογόνα μάσκα, και μην έχοντας συναίσθηση ότι το πλήθος γύρω μου είχε διαλυθεί, προσπαθούσα να μείνω όρθιος κρατώντας την ανάσα μου για μερικά δευτερόλεπτα. Μετά από λίγο δεν είχα πλέον κανένα περιθώριο έμπρακτης αντίστασης, οπότε αρκέστηκα στο να τους βρίζω, να τους απειλώ και να τους φτύνω ενώ με τραβούσαν βίντεο με τα κινητά τους ως τρόπαιο. Πάντως, εκείνη τη στιγμή διασκέδαζα με την απόγνωση τους που δεν κατάφερναν να με υποτάξουν με τη βία, καθώς και με φράσεις καυλόμπατσων όπως «Πόσο χρονώ είσαι ρε; 15; Εγώ έτσι γκαυλώνω, να γαμάω κώλους παιδικούς», ή «κοίτα με να με θυμάσαι ποιος σε έδεσε», ο οποίος βέβαια δέχτηκε από ‘μένα την απάντηση ότι ήταν τυχερός που είχε κόσμο πίσω του αλλιώς θα του είχα καρφώσει το βέλος στην καρωτίδα και τουμπεκιάστηκε ύστερα από εντολή του ανωτέρου του. Στην υποδοχή κρατουμένων της ΓΑΔΑ, ο ρεσεψιονίστ μπάτσος, αφού με ρώτησε όνομα και ηλικία, χωρίς φυσικά να λάβει απάντηση, απευθύνεται στους ΜΑΤάδες που με μετήγαγαν: «ποιος τον χάιδεψε;» Την προηγούμενη φορά που βρέθηκα στη ρεσεψιόν, το 2006, ο αντίστοιχος μπάτσος βλέποντας τη μούρη μου στραπατσαρισμένη και ματωμένη, θαύμασε το έργο των ΜΑΤ. Στην κρατική ασφάλεια, στον 6ο όροφο, για άλλοι μια φορά, οι προστάτες της δημοκρατίας παρήγαγαν έργο. Να μην τα πολυλογώ, αρνήθηκα να συνεργαστώ με οποιοδήποτε τρόπο και αν δεν έβρισκαν το δίπλωμα οδήγησης ξεχασμένο σε μία τσέπη μου, ύστερα από σωματική έρευνα που πραγματοποίησε πολυμελής ομάδα με τη βία, θ’ αργούσαν πολύ να με ταυτοποιήσουν. Στη συνέχεια, και ενώ είχα αδρανοποιηθεί πλέον απ’ τον πόνο των χτυπημάτων, ερχόταν ένας μπούλης πατσοκοιλιάς και με εκβίαζε πως αν δεν συνεργαστώ δεν θα πάω στο νοσοκομείο, και λάμβανε την απάντηση ότι αν δεν με πάνε στο νοσοκομείο και τα κακάρωνα εκεί μέσα, θα δεχόντουσαν τις συνέπειες. Μετά από κάποιες ώρες η απαίτηση μου έγινε δεκτή, και έκτοτε άρχισαν πάλι να δείχνουν το δημοκρατικό τους προσωπείο, δεδομένης της παρουσίας ιατρικού προσωπικού και ασθενών. Η περιπέτεια ξαναρχίζει μετά το εξιτήριο την Παρασκευή, οπότε στην άρνησή μου να γδυθώ για σωματική έρευνα απαντούν με ειδική συνθήκη κράτησης, στην οποία δεν ήμουν με τους άλλους κρατούμενους αλλά μόνος στο κελί. Πάντως είχα τη δυνατότητα να επικοινωνώ μαζί τους μέσω φωνής και να παίζω κρεμάλα με κέρματα στον τοίχο ζωγραφίζοντας σε αυτή διαφόρων ειδών μπάτσους…

Καταλήγοντας για να απαντήσω στη θυματοποίηση αυτή καθ εαυτή:

Ναι με χτύπησαν οι μπάτσοι, όπως και την προηγούμενη φορά που με συνέλαβαν σε πορεία, όπως και με τόσους άλλους αθώους και ένοχους διαδηλωτές και όχι μόνο. Αλλά η εξουσία μας χτυπάει κάθε μέρα, με όλους τους τρόπους, ψυχικά και σωματικά, επιβάλλοντας μας να ζούμε σε συνθήκες που δεν επιλέξαμε. Η μόνη διέξοδος ελευθερίας είναι ο πόλεμος εναντίον του συστήματος. Γι’ αυτό μεγαλύτερη σημασία απ’ τα εκδικητικά της χτυπήματα, έχει η πράξη που τα προκάλεσε. Γιατί τη στιγμή της οδομαχίας βίωνα την ελευθερία, και αυτό το βίωμα αξίζει το τίμημα. Δεν είμαι λοιπόν θύμα, δέχομαι τις συνέπειες των επιλογών μου τις οποίες εξακολουθώ και στηρίζω.

Σύντροφοι, μην αναπαράγετε λογικές θυματοποίησης, ο αγώνας για την καταστροφή κάθε μορφής εξουσίας δεν μπορεί παρά να είναι ΚΑΙ ΒΙΑΙΟΣ. Μία απ’ τις συνέπειες του απελευθερωτικού πολέμου είναι και η αιχμαλωσία με ότι αυτό συνεπάγεται, όσο και αν διαρκεί. Σε αυτούς που μπορεί να βρεθούν στη θέση μου, λέω μη μασήσετε, μην υποταχθείτε, μην παίξετε το παιχνίδι τους. Τώρα είμαι έξω, δυνατός, με κάποιες παραπάνω εμπειρίες, έτοιμος να ριχτώ ξανά στη μάχη με όλο μου το πάθος. Αδέρφια υπομονή, η ώρα πλησιάζει. Ο πόλεμος συνεχίζεται αδιάκοπα.

Συντροφικά

Γιάννης Μιχαηλίδης

ΥΓ. Όσον αφορά τις περίφημες φωτογραφίες για το τσεκούρι, ευχαριστώ θερμά τους συντρόφους που με βοήθησαν, απλά θεωρώ ότι σε τέτοιες υποθέσεις δεν πρέπει να εστιάζουμε τόσο στο τεχνικό-νομικίστικο ζήτημα, γιατί κινδυνεύουμε να υποσκελίσουμε μόνοι μας την πολιτική τους διάσταση που είναι και η κυριότερη. Μπορώ να σας πω ότι όσο ήμουν μέσα είχα θολή εικόνα του τι λεγόταν έξω, και όταν βγήκα φρίκαρα, και έβαλα ως πρώτη προτεραιότητα να απαντήσω.

ΥΓ2. Το οτί επέτρεψα στους δημοσιογράφους να με φωτογραφίσουν είναι ασχολίαστο. Έπρεπε να φροντίσω να μην έχουν τα περιθώρια να γράφουν τέτοιες μαλακίες.

athens.indymedia.org

Αρέσει σε %d bloggers: