Αρχείο

Archive for 18 Δεκέμβριος, 2008

ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥΣ

18 Δεκέμβριος, 2008 19 Σχόλια
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΦΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΩΝ ΕΠΕΙΣΟΔΙΩΝ ΑΡΧΙΖΕΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΝΑ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ. ΑΝΤΙΓΡΑΦΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΟΚΤΙΚΟ:

Είμαι εξοργισμένος με όλους αυτούς κουκουλοφόρους και μη που ρημάξανε περιουσίες άλλων!! Να δώσει η αστυνομία τις διευθύνσεις αυτών που έχουν στην ασφάλεια και να πάμε εμείς να τους κάψουμε το σπίτι και το μαγαζί, θα τους άρεσε;

Βλέπω συνεχώς διαμαρτυρίες για την αστυνομία δεν βλέπω όμως προτάσεις για το πως θέλουμε να είναι η αστυνομία, πως θα θέλαμε να είναι η αστυνομία όταν θα… πρέπει να μας προστατέψει ;

Είναι πολύ εύκολο να κατακρίνεις , αλλά απ’ ότι βλέπω πολύ δύσκολο να ΠΡΟΤΕΊΝΟΥΜΕ. Κρύβονται πίσω από μια πράξη ενός ανθρώπου ο οποίος είναι στην φυλακή και θα δικαστεί, ενώ οι πραγματικά ένοχοι κυκλοφορούν ελεύθεροι φορώντας κουκούλες …»

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ
Αναρτήθηκε από troktiko στις 6:19 μμ

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΟΙ ΟΤΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ. ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΤΑ ΚΑΛΟΠΑΙΔΑ ΘΑ ΤΡΕΧΟΥΝ ΝΑ ΣΩΘΟΥΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΣΠΙΔΕΣ ΤΩΝ ΜΑΤ.

«Τι θυμίζει; Τι θυμίζει; … μήπως κάτι μεταξύ Χωροφύλακα του ’60, ΕΣΑτζή, εισαγγελέα, πορτιέρη, νταβά, επιληπτικού και μαϊμού;»

18 Δεκέμβριος, 2008 12 Σχόλια
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ ΕΙΝΑΙ…

ΚΑΙ

ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΒΕΒΑΙΑ ΙΣΧΥΟΥΝ ΑΥΤΑ…


ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ ΟΜΩΣ ΙΣΧΥΟΥΝ ΑΥΤΑ…




Ο ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ…

«ΕΓΚΥΡΑ» ΚΑΙ «ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ»…

ΤΥΦΛΑ ΝΑ ‘ΧΕΙ Ο LARRY KING KAI TA AMΕΡΙΚΑΝΑΚΙΑ…

ΠΑΝΤΩΣ ΕΜΕΝΑ Η ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ

ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΜΑΪΜΟΥ…

«Δημοσιοκαφρίλα, από τον «εγκυρότερο» όλων»

18 Δεκέμβριος, 2008 9 Σχόλια
Το παρακάτω βίντεο είναι απόσπασμα της συνέντευξης που έδωσε ο Κούγιας στον Χατζηνικολάου την περασμένη Δευτέρα. Το έβαλα όχι τόσο για την ουσία όσων λέει ο Κούγιας, είναι εξάλλου γνωστά και έχουν σχολιαστεί, κατακριθεί και λοιδορηθεί επαρκώς τις προηγούμενες μέρες, όσο για το πως λειτουργεί η τηλεόραση και οι δημοσιοκαφρίλα στην Ελλάδα…

Δείτε πως βομβαρδίζονται οι καλεσμένοι με ερωτήσεις, πως οι δημοσιοκάφροι από το ένα θέμα πηδάνε στο άλλο με αποτέλεσμα να μένουν αναπάντητες «ερωτήσεις», πως όταν καταλάβουν ότι η απάντηση δεν τους βολεύει, πετάνε την μπάλλα στην εξέδρα, πως κάνουν κρίσεις και τοποθετήσεις που τις βαφτίζουν «ερωτήσεις» και πως κάνουν «ερωτήσεις» που περιέχουν και την απάντηση που θα ήθελαν

Τέλος μην παραλείψετε να θαυμάσετε και το ψώνιο του «έγκυρου» που νομίζει ότι εκφράζει την ελληνική κοινωνία και ότι όσοι βλέπουν τις ειδήσεις του περιμένουν περισσότερο για να ακούσουν την κρίση του παρά για να ακούσουν τις απαντήσεις των καλεσμένων του…
Ξαναλέω ότι μπορεί να μην συμφωνούμε με τον Κούγια, ο οποίος είναι γνωστός, αλλά δεν μπορούμε και να παραβλέψουμε ότι λέει μερικές αλήθειες όπως πχ ότι η κλήση του σε απολογία από το ΔΣΑ είναι γελοία…

Έτοιμη για "λευκή" απεργία η ΕΛ. ΑΣ.

18 Δεκέμβριος, 2008 12 Σχόλια
Όπως έχουμε ήδη στηλιτεύσει, ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι για τους Έλληνες αστυνομικούς οι οποίοι πλέον σκέφτονται σοβαρά να παραδώσουν τα όπλα τους στα τμήματα που υπηρετούν, κηρύσσοντας ουσιαστικά λευκή απεργία επ’ αόριστον.

Μετά τα τελευταία γεγονότα το ηθικό και φυσικό πογκρόμ που έχει ξεσπάσει από κοινωνία και πολιτεία έχει γονατίσει την ΕΛΑΣ. Να αναλογιστούμε βεβαίως και τον τεράστιο αριθμό των υπηρετούντων που θεωρούν την αστυνομία απλό μέσο βιοπορισμού και δεν έχουν κάποια συναισθηματική δομή με το σώμα. Συγκεκριμένα:

* Η πολιτική ηγεσία έχει “κρεμάσει” τους αστυνομικούς, καθιστώντας τους με σαφείς διαταγές ως σάκους του μπόξ, ενώ κάθε περίπτωση υπέρβασης των εντολών τιμωρείται παραδειγματικά. Έτσι, η αστυνομία έχει χάσει κάθε εμπιστοσύνη συγκεκριμένα στον κο Παυλόπουλο αλλά και τη φυσική της ηγεσία. Να σημειωθεί ότι στα τελευταία επεισόδια υπάρχουν εκατοντάδες αστυνομικοί τραυματισμένοι χωρίς να έχει δοθεί καμιά δημοσιότητα από τη διοίκηση.
* Ο κοινωνικός ρατσισμός που αντιμετωπίζουν έπειτα από τη δολοφονία του Άλεξ. Ξεκινώντας από την αντιμετώπιση των ΜΜΕ, εως τον διωγμό που υφίστανται τα παιδιά των αστυνομικών ακόμα και στα σχολεία τους.
* Ο καταλογισμός ευθυνών από μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που τους καταλογίζει ατολμία και αδιαφορία ως προς την προστασία δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και σωματικής ακεραιότητας.
* Η παντελής απουσία των συνδικαλιστικών οργάνων τα οποία ακόμη και όταν εμφανίζονται στα ΜΜΕ, εκέμπουν μια θλιβερή εικόνα συνεχούς απολογίας που εξοργίζει το μέσο αστυνομικό. Σε αντίθεση βεβαίως με τους εκπροσώπους των ειδικών φρουρών, που παρ’ ότι ”βαρύνονται” με το πρόσφατο συμβάν, κρατούν μια σκληρότερη κλαδική στάση ακόμα και αν έρχονται σε ρήξη με τα διάφορα πάνελ.
* Οι συνεχείς πράξεις βίας εναντίον τους ακόμα και εκτός υπηρεσίας. Είναι τραγικό ότι αυτή τη στιγμή υπάρχουν σε διάφορα μέρη της Αθήνας ομάδες παρακρατικών που αναζητούν αστυνομικούς εντός ή εκτός υπηρεσίας ιδιαίτερα σε μέσα μαζικής μεταφοράς. Οι ομάδες αυτές σταματούν “ύποπτους” πολίτες και ζητούν ταυτότητα (!) Σε περίπτωση που διαπιστώσουν ότι έχουν να κάνουν με άνδρα ή γυναίκα αστυνομικό τον λιντσάρουν κυριολεκτικά. Τραγικές περιπτώσεις στο μετρό της Δάφνης όπου γυναίκα αστυνομικός εδάρη και αφέθηκε ολόγυμνη, λιπόθυμη και αυτή τη στιγμή νοσηλεύεται σε κατάσταση νευρικού κλονισμού. Άλλη περίπτωση στην Αργυρούπολη όπου νεαρός αστυφύλακας λιντσαρίστηκε από 20 άτομα και νοσηλεύεται στο 401 και πολλές άλλες περιπτώσεις.

Το νοσηρό σκηνικό συμπληρώνει η κατακόρυφη αύξηση της εγκληματικότητας όπου δολοφονίες και ληστείες γίνονται με ιδιαίτερη συχνότητα τις τελευταίες ημέρες λόγω της πλήρους αποδιοργάνωσης του σώματος.

Για να μην την πληρώσουν όμως πάλι αυτοί που δε φταίνε, προτείνουμε η λευκή απεργία να ξεκινήσει από τους αστυνομικούς της φύλαξης υψηλών προσώπων, βγάζοντας παράλληλα και ξεκάθαρη ανακοίνωση ότι μεγαλοδημοσιογράφοι, μεγαλοεπιχειρηματίες, πολιτικοί κλπ θα έχουν την αμέριστη προστασία της Παναγίας και του Αγίου Χριστοφόρου, όχι όμως και των αστυνομικών φρουρών.

Α.Π.

ΟΙ "ΜΠΑΤΣΟΙ"

18 Δεκέμβριος, 2008 3 Σχόλια
Του Μίκη Θεοδωράκη

Όταν πρόκειται για εθνικούς, κοινωνικούς ή ιδεολογικούς αγώνες, το μίσος είναι αναπόφευκτο, γεννιέται αυθόρμητα. Θα πρέπει όμως τουλάχιστον να κατευθύνεται προς τη σωστή κατεύθυνση.

Σήμερα παρατηρώ ότι το μίσος των μαθητών ακολουθεί ένα μονόδρομο με στόχο τους αστυνομικούς, γεγονός που κατά τη γνώμη μου τους αποπροσανατολίζει στην αναζήτηση των αληθινών συνθηκών που τους οδήγησαν στη σημερινή θέση τους μέσα στο σχολείο και μέσα στην κοινωνία. Ενώ θα πρέπει να βρουν τα αληθινά αίτια και να αποκαλύψουν τους αληθινούς ενόχους και τους πραγματικούς λόγους για όσα γίνονται γύρω τους και γενικώτερα γύρω μας, στη χώρα μας και στην οικουμένη. Έτσι μοιάζει σαν κάποιοι να τους έβαλαν παρωπίδες, ώστε η οργή τους να διοχευτευθεί σε μια ομάδα συνανθρώπων μας, τους αστυνομικούς, που όταν δεν λειτουργούν σωστά, είναι απλά πιόνια του Συστήματος, που ΑΥΤΟ είναι υπόλογο για όλα, δηλαδή για την Παιδεία αλλά και για κάθε τι που αφορά τη λειτουργία της κοινωνίας, του κράτους και των υπηρεσιών του.

Και αναφέρω εδώ το παράδειγμα της γενιάς του 1-1-4 που όσον αφορά την Παιδεία έθεσε ως στόχο το 15% του Κρατικού Προϋπολογισμού. Είδαν δηλαδή οι νέοι της εποχής εκείνης την βασική αιτία για τα χάλια της Παιδείας μας, δηλαδή το οικονομικό.

Από κει και πέρα παρ’ ό,τι τότε η ελληνική αστυνομία είχε μια καθαρά φασιστική νοοτροπία και οι εκδηλώσεις βίας σε σύγκριση με το σήμερα ήταν εκατό φορές πιο πολλές και σοβαρές από πλευράς μαζικότητας και βιαιότητας (τα νοσοκομεία ήταν γεμάτα από νέους τραυματισμένους από την αστυνομική βία της εποχής), οι πρωτοπόροι νέοι εκείνης της εποχής, βασικά φοιτητές, μπορούσαν να δουν ελεύθερα, σφαιρικά και σε βάθος. Έτσι με το 1-1-4 έθεταν ως πρώτο καθήκον τους την υπεράσπιση του Συντάγματος, δηλαδή της ελευθερίας, της δημοκρατίας και των ατομικών δικαιωμάτων. Χτυπούσαν στην καρδιά της την αντιδραστική εξουσία (θρόνο, αστυνομοκρατία, Αμερικανοκρατία). Πάλευαν για την Κύπρο και αγωνίζονταν μαζικά για την Ειρήνη. Είχαν δηλαδή μπροστά τους ανοιχτούς ορίζοντες για ό,τι πραγματικά συνέβαινε στην χώρα τους αλλά και πέρα από τη χώρα τους. Ήταν άτομα ολοκληρωμένα και ελεύθερα, αν και τότε υπήρχαν όπως και σήμερα πονηρά «κέντρα» που προσπαθούσαν να περιορίσουν την οργή τους και να την διοχετεύσουν μόνο σε ένα λούκι, για τις δικές τους επιδιώξεις. Με μια λέξη να τους αποπροσανατολίσουν, όπως γίνεται τώρα.

Και για να πάω και πιο πέρα, εμείς οι νέοι της Εθνικής Αντίστασης και του Εμφυλίου, όπου οι χωροφύλακες και η αστυνομία ήταν απέναντί μας με όπλα που ξερνούσαν ομαδικό θάνατο, είχαμε την ψυχική και πνευματική δύναμη να βλέπουμε ότι σε πολλές περιπτώσεις αυτοί που σήμερα αποκαλούνται περιφρονητικά «μπάτσοι» ήταν παιδιά σαν κι εμάς παρασυρμένα από τη θύελλα των γεγονότων να κάνουν πράξεις που δεν ήθελαν. Δεν γενικεύαμε. Αντίθετα μπορούσαμε ακόμα και μέσα στις πιο κρίσιμες για μας συνθήκες να δούμε ότι δεν είναι το ίδιο όλοι και ότι ο πραγματικός ένοχος ήταν η Εξουσία, που είχε κατορθώσει να μας τυλίξει στα δίχτυα της, που έσταζαν αίμα και μίσος αδελφού προς αδελφό. Και πολλοί είχαν τότε ακόμα τη δύναμη να φωνάζουν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα πριν σκοτωθούν «Αδέρφια, πεθαίνουμε και για τη δική σας ευτυχία».

Αναγκάστηκα να γράψω αυτό το σημείωμα με αφορμή κάποια εκπομπή με αγόρια και κορίτσια 15-16 ετών, που μιλούσαν στο ίδιο ακριβώς μοτίβο, λες και κάποια αόρατη δύναμη να είχε κατευθύνει την οργή, το μίσος και την σκέψη τους μόνο προς ένα στόχο. Και μάλιστα σε μια εποχή πολύπλοκη, όπου ο κόσμος έχει μικρύνει και το έξω μπερδεύεται με το μέσα και γίνονται όλα ένα κουβάρι. Πώς θα φτάσουμε έτσι στην ΑΙΤΙΑ του Κακού; Και πώς, αν δεν γνωρίζουμε τις πραγματικές αιτίες της κρίσης, θα μπορέσουμε να βρούμε τις λύσεις που πρέπει;

Και για να γυρίσω στα τελευταία γεγονότα, ο βίαιος θάνατος ενός παιδιού αποτελεί μια μεγάλη τραγωδία. Πρώτα για τη μάνα του, τον πατέρα του, τα αδέλφια του αλλά και για όλους τους νέους και τις νέες, για όλους εμάς, για όλη την κοινωνία. Ο θύτης είναι ένας αστυνομικός. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι σημερινοί αστυνομικοί είναι θύτες. Κάτι τέτοιο όχι μόνο δεν είναι αληθινό αλλά είναι και άδικο. Και μιλάει κάποιος που γνωρίζει πολύ καλά τι θα πει αστυνομία.

Γι’ αυτό θα πρέπει να αποφεύγουμε τις γενικεύσεις, γιατί έτσι οδηγούμε τους νέους σε λάθος δρόμο. Τους κρύβουμε το δάσος της πραγματικότητας με το δέντρο μιας εικονικής πραγματικότητας.

Θα ήθελα να μπορούσα να απευθυνθώ στους σημερινούς νέους και να τους πω: Κλείστε τα αυτιά σας στις γλοιώδεις κολακείες όσων προσπαθούν ουσιαστικά να εκτονώσουν την οργή και την ενέργειά σας σε ψεύτικους στόχους απομακρύνοντάς σας από τους πραγματικούς. «Αυτούς» εξυπηρετεί να τρώμε τις σάρκες μας στρεφόμενοι ο ένας κατά του άλλου. Ο στόχος όμως δεν είναι βέβαια αυτός που έχει το μαγαζί στο κέντρο της Αθήνας και βγάζει από αυτό το ψωμί του, τα φάρμακά του, τη μόρφωση του παιδιού του, όπως οι δικοί σας γονείς. Στα Ιουλιανά, μια από τις πιο ταραγμένες εποχές της ιστορίας μας, η νεολαία κατέβαινε κατά δεκάδες χιλιάδες στους δρόμους και ποτέ δεν είχαμε την παραμικρή καταστροφή, αν και θρηνούσαμε δύο νεκρούς, τον Λαμπράκη και τον Πέτρουλα, που σκοτώθηκαν αγωνιζόμενοι για ένα καλύτερο αύριο. Περιφρουρούσαμε τον αγώνα μας και γ’ αυτό ποτέ δεν έγινε τίποτα, δεν αφήσαμε εμείς να γίνει τίποτα που να τον αμαυρώνει.

Και συγχρόνως η γενιά αυτή δημιουργούσε. Ίσως ποτέ άλλοτε στη νεότερη ιστορία μας δεν είχαμε τόσα έργα σε όλους τους τομείς, ποίηση, λογοτεχνία, μουσική, σε όλες τις τέχνες, που έγιναν όπλο του αγώνα της νεολαίας, από ανθρώπους νέους που αγωνιζόταν και δημιουργούσαν.

ΒΓΑΛΤΕ ΤΙΣ ΚΟΥΚΟΥΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΥΣ.

Μην τους επιτρέπετε να στιγματίζουν τον αγώνα σας. Τι θα πει «κουκούλα»; Ο πραγματικός αγωνιστής και επαναστάτης ούτε ντρέπεται ούτε φοβάται να δείξει το πρόσωπό του. Μην αφήνετε να σπιλώνουν τη μνήμη του Αλέξανδρου συνδέοντας το πρόσωπό του και το όνομά του με εικόνες φρίκης. Είναι σαν να τον σκοτώνουν για άλλη μια φορά.

ΑΝΟΙΞΤΕ ΔΡΟΜΟΥΣ.

Αντισταθείτε στα εύκολα που τόσο ύπουλα βάζουν μπροστά σας προσπαθώντας να σας ξεγελάσουν ότι είναι δήθεν δικές σας επιλογές. Πάρτε τη ζωή στα χέρια σας και προχωρήστε μπροστά.

ΘΕΤΙΚΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ!

Αθήνα, 17.12.2008

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑ!

18 Δεκέμβριος, 2008 6 Σχόλια
«Ένας μαθητής δέχθηκε πυρά έξω από το 1ο Λύκειο Περιστερίου το πρωί της Πέμπτης από άγνωστο δράστη. Η σφαίρα σφηνώθηκε στον καρπό του και αυτήν την ώρα βρίσκεται στο χειρουργείο. Συμμαθητές του άκουσαν και δεύτερο πυροβολισμό λίγη ώρα αργότερα.»

Εδώ και λίγη ώρα, ο Ρ/Σ του Μηνά, που χρωστάει παντού και τον κυνηγάνε, έχει βγει και διαδίδει την παραπάνω είδηση, χωρίς καμιά άλλη πληροφορία. Και βγάζει τους γνωστούς φαιοκόκκινους εργατοπατέρες της ΟΛΜΕ να μιλήσουν και να δώσουν πληροφορίες. Έβγαλε και μια κοπέλα η οποία δήλωσε «αυτόπτης μάρτυρας»( ό,τι δηλώσεις είσαι άλλωστε)και δέχθηκε χωρίς δεύτερη κουβέντα τα όσα του είπε! Θαυμάσια πρωτοβουλία στις μέρες που διανύουμε, και κυρίως δείγμα υπεύθυνης δημοσιογραφίας…

Αρέσει σε %d bloggers: