Αρχείο

Archive for Δεκέμβριος 2007

>HORTEN IX

31 Δεκέμβριος, 2007 Σχολιάστε

>

Είναι γενικά γνωστό ότι προς το τέλος του Β’ Π.Π. οι Γερμανοί δημιούργησαν πολλές πρωτοποριακές κατασκευές (κινητήρες Turbo, πύραυλοι V1,V2κλπ.) που μετεξελίχθηκαν από τους Αμερικάνους και χρησιμοποιήθηκαν στην διαστημική τεχνολογία και στο στρατό (πύραυλοι Κρουζ). Επίσης γνωστό είναι ότι χρησιμοποίησαν και το επιστημονικό δυναμικό, όπως τον von Braun, ξεχνώντας ότι επρόκειτο περί ναζιστών…

Σε ένα γερμανικό κανάλι είδα ένα ρεπορτάζ για ένα ιδιαίτερα εντυπωσιακό αεροπλάνο που κατασκεύασαν μέσα σε μερικούς μήνες προς τη λήξη του πολέμου.
Το 1945 οι Γερμανοί κατασκεύασαν ένα αεροπλάνο το οποίο ονομάστηκε HORTEN IX.


Δημιουργοί ήταν οι αδελφοί Horten και κατασκευάστρια εταιρία ήταν η Gotha.

Οι αδελφοί Horten θεωρούνται πρωτοπόροι στην κατασκευή αεροπλάνων που αποτελούνται σχεδόν εξ’ ολοκλήρου από πτερύγια και δεν έχουν ουρά.

Μέχρι τον Απρίλιο του 1945 είχαν γίνει 4 δοκιμαστικές πτήσεις με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Στις δύο τελευταίες είχαν χρησιμοποιηθεί αεριωθούμενοι κινητήρες turbo της Junkers μιας και η BMW, που αρχικά θα τους κατασκεύαζε, δεν πρόλαβε να τους προμηθεύσει έγκαιρα.

Σε σχέση με το Messerschmitt είχε καλύτερη συμπεριφορά στο στρίψιμο και στην ανοδική πτήση σύμφωνα με τους πιλότους των δοκιμών.

Η καθυστέρηση στην παραγωγή του εκτός του χάους που υπήρχε στην Γερμανία προς το τέλος του πολέμου οφείλεται και στην διαφωνία για την χρήση του. Ενώ οι αδελφοί Horten το σχεδίασαν σαν καταδιωκτικό, η κατασκευάστρια εταιρία Gotha έκανε μετατροπές για να το κάνει βομβαρδιστικό, πράγμα που καθυστέρησε την παραγωγή και μείωσε και την ακτίνα δράσης του λόγω μείωσης του χώρου των καυσίμων.

Το ότι:
-ήταν κατασκευασμένο σχεδόν εξ’ ολοκλήρου από ξύλο(!!!)
-διέθετε εκτινασσόμενο κάθισμα

-είχαν φτιάξει ειδική στολή και κράνος για τον πιλότο μιας και πετούσε σε μεγάλα ύψη

δεν είναι τόσο εντυπωσιακά όσο το ότι

ήταν καλυμμένο με ένα μείγμα ανθρακόσκονης και ενός είδους κόλλας που απορροφούσε τις ακτίνες των ραντάρ!!


Το σχήμα του εξάλλου ήταν τέτοιο που δεν ευνοούσε τη σύλληψή του από τα ραντάρ.
Σήμερα είναι γνωστό ότι κάποια γεωμετρικά σχήματα δεν αντανακλούν, αλλά απλά αλλάζουν την πορεία των ακτίνων των ραντάρ και αυτό βρίσκει εφαρμογή στην τεχνολογία «stealth»

Από τα τρία Horten IX που βρέθηκαν στο εργοστάσιο κατασκευής τους τον Απρίλιο του 1945, ένα πήραν οι Άγγλοι και δύο οι Αμερικάνοι.

Ένα από αυτά βρίσκεται ακόμα στο «Garber Restauration Facility» του Εθνικού Αεροναυτικού Μουσείου στο Silver Hill του Maryland αναμένοντας τη συντήρησή του…

…αφού οι Αμερικάνοι το διέλυσαν και το αντέγραψαν δημιουργώντας το «πρωτοποριακό» βομβαρδιστικό μεγάλων αποστάσεων
Northrop B-2 Spirit…

Η σύγκριση μιλάει από μόνη της…


Ηorton IX 1945 Northrop B-2 Spirit 2007


Το ρεπορτάζ ο Γερμανός το έκλεισε βέβαια ως εξής:

«ευτυχώς που δεν ξεκίνησε η μαζική του παραγωγή διότι λόγω του πλεονεκτήματος που θα είχε η Γερμανική Αεροπορία, θα είχε παραταθεί ο πόλεμος και το πιθανότερο ήταν να είχε πέσει και η πρώτη ατομική βόμβα στη Γερμανία, στην περιοχή του Mannheim-Ludwigshafen»

Μάλλον δίκιο είχε…

>Σκάνδαλο πλαστογραφίας στο Λιμενικό Ταμείο Πάρου επί Δημαρχίας Ραγκούση…

27 Δεκέμβριος, 2007 Σχολιάστε

>

Πηγή: 2ξίδιο

Σκάνδαλο πλαστογραφίας στο Λιμενικό Πάρου επί Δημαρχίας Ραγκούση.


Πλαστογραφημένες υπογραφές βρέθηκαν σε έγραφα του Λιμενικού Ταμείου Πάρου-Αντιπάρου και αφορούν την περίοδο δημαρχίας του
Γιάννη Ραγκούση, βουλευτή Επικρατείας του Πασόκ και προσωπική επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου.

Η Εισαγγελέας Σύρου, έπειτα από έγγραφη αναφορά, παρενέβη και κατάσχεσε όλα τα έγγραφα του Ταμείου από το 2003 μέχρι σήμερα.

Η παρέα του Ραγκούση στην Πάρο
: Χρήστος Βλαχογιάννης(νυν Δήμαρχος) και Κώστας Σκανδάλης(πρόεδρος του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου) ρίχνει τις σκανδαλώδεις πλαστογραφίες στον άτιμο το «φόρτο εργασίας»!

Το κύκλωμα της πλαστογραφίας είναι η κορυφή ενός τοπικού παγόβουνου διαφθοράς. Στο νησί οργιάζουν οι φήμες για διασπάθιση δημόσιου χρήματος, κατασπατάληση πόρων, οικονομικές ατασθαλίες και κακοδιαχείριση.

Στα σκάνδαλα εμπλέκονται υψηλόβαθμοι υπάλληλοι του Δήμου που δηλώνουν……«έντιμοι».
Ο πρόεδρος του Δ.Λ.Τ. Κώστας Σκανδάλης υπεραμύνεται της πλαστογραφίας επί Δημαρχίας Ραγκούση, δηλώνοντας πως «ό,τι έγινε, έγινε λόγω φόρτου εργασίας». Δεν μπορούσαν οι άνθρωποι του Δήμου να περιμένουν τους υπεύθυνους να υπογράψουν και υπέγραφαν μόνοι τους.

Και για να μιλήσω σαν Πασόκ:«Η υπόθεση πλαστογραφίας στην Πάρο έχει πολλαπλές πολιτικές παραμέτρους και είναι εξαιρετικής φύσης υπόθεση, που συγκλονίζει την Πάρο.»

Άραγε τι πιστεύει για τις πλαστογραφίες κάτω από τη μύτη του «διορισμένου» βουλευτή Επικρατείας Πασόκ, ο ίδιος ο Γιώργος Παπανδρέου ή τα υποστηρικτικά τους ΜΜΕ;

Μήπως αυτός είναι ο λόγος που έχει προσφάτως εξαφανιστεί απ’ το προσκήνιο ο πρώην Δήμαρχος Πάρου;


Πηγή:
2ξίδιο

Δημοτική Υπάλληλος κατήγγειλε μεγάλο σκάνδαλο πλαστογραφίας στην Πάρο.

Σκαστό σκάνδαλο της εποχής Ραγκούση στο νησί.

Δείχνουν ευνοούμενους του Ραγκούση οι πλαστογραφίες της Πάρου.

Η υπάλληλος της οικονομικής υπηρεσίας του Δήμου και γραμματέας του Δ.Σ. του Λιμενικού Ταμείου Πάρου-Αντιπάρου Κυριακή Αλιπράντη διαπίστωσε ότι σε πάρα πολλές απο­φάσεις και πρωτόκολλα παραλαβής που συνοδεύονται από οικο­νομικά εντάλματα του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου έχει πλαστογραφηθεί η υπογραφή της. Επίσης, διαπίστωσε ότι έχουν περάσει στα εντελλόμενα αποφάσεις του Δ.Σ. του Δ.Λ.Τ., οι οποίες δεν συζητήθηκαν ποτέ στις συνεδριάσεις.

Βουίζει η Πάρος με το σκάνδαλο πλαστογραφίας.
Υπάρχουν ενδείξεις για ατασθαλίες και κακοδιαχείριση..

>Ελ. Βενιζέλος: Εθνάρχης ή όργανο των Άγγλων; Φιλελεύθερος ή πραξικοπηματίας; Μέρος Ε’ 1912 (Νοέμβριος, Β’ Βαλκανικός Πόλεμος)-1914 (Μάρτιος)

24 Δεκέμβριος, 2007 2 Σχόλια

>

Μέρος Α’ 1895-1910
Μέρος Β’ 1910-1912 (Μάρτιος)
Μέρος Γ’ 1912 (Μάρτιος-Οκτώβριος)
Μέρος Δ’ 1912 (Οκτώβριος-Α΄Βαλκανικός Πόλεμος)

Μετά τον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο υπεγράφηκε η Συνθήκη του Λονδίνου στις 30 Μαΐου 1913 όπου ο «Μέγας Διπλωμάτης» Βενιζέλος, σύμφωνα με αγγλικές εκδόσεις της ιστορίας, κατάφερε, παρότι η Ελλάδα σημείωσε τις μεγαλύτερες στρατιωτικές επιτυχίες, να είναι ο πιο ριγμένος απ’ όλους, με τη Βουλγαρία να παίρνει ότι ήθελε, μιας και:

1. Όχι μόνο δεν πήραμε σπιθαμή παραπάνω απ’ ότι κερδίσαμε στα πεδία των μαχών, αλλά
2. Δεχθήκαμε να αποσυρθούμε από ελληνικά χωριά που δόθηκαν στην Σερβία και στην Βουλγαρία και δεν έγινε καμία αναφορά για τους Έλληνες αιχμαλώτους που είχαν πιάσει οι Βούλγαροι σύμμαχοί μας (;;;) στην περιοχή των Σερρών, ενώ εμείς ήδη είχαμε σπεύσει να ελευθερώσουμε τούς Βούλγαρους αιχμαλώτους που είχαμε…
3. Δεχθήκαμε να αποσυρθούμε από την Β. Ήπειρο (μετά από πιέσεις της Ιταλίας) την οποία είχαμε καταλάβει στρατιωτικά με αποτέλεσμα δύο μήνες μετά να ιδρυθεί η Αλβανία, στη οποία δόθηκε και μετά από μερικούς μήνες η Β. Ήπειρος,
4. Δεχθήκαμε να δοθούν τα Δωδεκάνησα στους Ιταλούς,
5. Έμεινε μετέωρο το καθεστώς των νησιών του Αιγαίου (τα οποία μας εδόθησαν τελικά την επόμενη χρονιά), τη στιγμή που το Ελληνικό Ναυτικό με το θωρηκτό «Αβέρωφ», είχε κατατροπώσει τους Τούρκους που δεν τολμούσανε να βγούνε από τα Δαρδανέλια…

Η επιτυχία της Διπλωματίας του Βενιζέλου, στη Συνθήκη του Λονδίνου, αναλώνεται στη ενσωμάτωση της Κρήτης στην Ελλάδα. Μια ενσωμάτωση που οι Κρητικοί, όχι μόνο επέβαλλαν με το Ψήφισμα του 1908, αλλά την ζούσαν κιόλας μιας και οι Προστάτιδες Δυνάμεις είχαν βαρεθεί να κατεβάζουν την Ελληνική Σημαία από το Φιρκά (κάστρο στο λιμάνι των Χανίων), μιας και οι Κρητικοί όποτε έβρισκαν, στο συγκεκριμένο σημείο, αφύλακτη τη Σημαία της Κρητικής Κοινοπολιτείας που τους είχε επιβληθεί, έσπευδαν να την κατεβάζουν και να αναρτούν την Ελληνική δηλώνοντας σχεδόν καθημερινά τον πόθο τους για την Ένωση…

Μερικούς μέρες μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Λονδίνου, ακολούθησε ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος, που διήρκεσε μόνο ένα μήνα περίπου, από τα μέσα Ιουνίου ως τα μέσα Ιουλίου του 1913. Ξεκίνησε από επεισόδια που προκάλεσαν οι Βούλγαροι εναντίον των Ελλήνων στη Νιγρίτα και εναντίον των Σέρβων στο Γευγελή, ενώ Έλληνες και Σέρβοι είχαν υπογράψει μυστική Συμφωνία αλληλοϋποστήριξης λίγες μέρες πριν, στις 18 Μαΐου 1913 μιας και οι προκλήσεις των Βουλγάρων είχαν φτάσει στο απροχώρητο.

Για άλλη μια φορά ο Βενιζέλος σύρθηκε σε πόλεμο υπό τις πιέσεις της κοινής γνώμης, αφού προηγουμένως είχε αποδεχθεί ότι του ζητούσαν οι Βούλγαροι και οι Μεγάλες Δυνάμεις όταν τους ζήτησε τη διαιτησία τον έφτυσαν κατάμουτρα.

Για να φανταστείτε σε τι κατάσταση μας είχε οδηγήσει θα σας πω ενδεικτικά ότι η χώρα είχε δεχθεί από τους Βούλγαρους τους παρακάτω εξευτελισμούς όσο αυτός παρακάλαγε και ασκούσε «υψηλή διπλωματία»:

-είσοδος Βουλγάρικου Στρατού και κατάληψη ελληνικού εδάφους,
-πυροβολισμοί εναντίον ελληνικών φυλακίων
από τον Βουλγάρικο Στρατό και
-κανονιοβολισμός από τους Βούλγαρους, του θωρηκτού «Αβέρωφ» από ξηράς.

Μήπως για να γίνει και ο Καραμανλής «Εθνάρχης» και να μείνει στην ιστορία πρέπει οι Τούρκοι σήμερα να καταλάβουν μερικά νησιά, να πυροβολούν τα φυλάκιά μας στον Έβρο και να ρίχνουν που και πότε και καμιά κανονιά σε πλοία μας;


Ο Β’ Βαλκανικός Πόλεμος έληξε με την ήττα των Βουλγάρων σε όλα τα πεδία των μαχών και αφού οι Ρουμάνοι έφτασαν έξω από την Σόφια. Ο Ελληνικός Στρατός πάλι με τον Αρχιστράτηγο Κων/νο και τον Μεταξά απελευθέρωσε προοδευτικά τις πόλεις του Κιλκίς, Καβάλας, Σερρών, Δράμας, Αλεξανδρούπολης, Ξάνθης και Κομοτηνής.

Στις 28 Ιουλίου 1913 υπογράφηκε η Συνθήκη του Βουκουρεστίου, από τον ίδιο τον Βενιζέλο, σύμφωνα με την οποία ενώ οι Σέρβοι και οι Ρουμάνοι κρατούσαν ότι κέρδισαν στο πεδίο των μαχών, εμείς όχι μόνο δεν κρατούσαμε ότι κερδίσαμε, αλλά υποχωρούσαμε κιόλας από κερδισμένα εδάφη!!! Για άλλη μια φορά οι Άγγλοι έκαναν τις πάπιες και αναγκαστήκαμε να αποχωρήσουμε από τη Δ. Θράκη και τμήμα της Α. Μακεδονίας υπέρ των ηττημένων Βουλγάρων (!!!) παρότι οι Γερμανοί και οι Γάλλοι ήταν υπερ του να κρατήσουμε ότι είχαμε κερδίσει στον πόλεμο…

Ο μέγας «Διπλωμάτης» Βενιζέλος κατάφερε λοιπόν με την Συνθήκη του Βουκουρεστίου να:

1. Αποχωρήσει ο Ελληνικός Στρατός από Αλεξανδρούπολη (10 Αυγούστου 1913), Κομοτηνή (8 Αυγούστου 1913) και Ξάνθη (10 Αυγούστου 1913 ενώ μαζί αποχώρησαν και 9.000 Έλληνες), οι οποίες δόθηκαν στους ηττημένους του πολέμου, τους Βούλγαρους!!! Και ενώ η Ελλάδα κέρδισε τα περισσότερα εδάφη απ’ όλους τους εμπλεκόμενους κατάφερε να κρατήσει μόνο την περιοχή της Καβάλας (με τις Σέρρες και τη Δράμα) και ολόκληρα χωριά όπως το Μελενίκο και το Νευροκόπι να μετοικήσουν εντός των συνόρων μας προκειμένου να αποφύγουν τους Βούλγαρους…

2. Αναγνωρίσει την ύπαρξη «βλάχικης-ρουμάνικης μειονότητας» στην Ελλάδα. Ο Βενιζέλος δέχθηκε τις απαιτήσεις των Ρουμάνων να χορηγηθεί θρησκευτική (ίδρυση επισκοπής Βλάχων) και εκπαιδευτική (ίδρυση σχολείων) αυτονομία στους Βλάχους και να επιχορηγούνται τα ιδρύματα αυτά από τους Ρουμάνους, αγνοώντας πλήρως ότι το μόνο που συνδέει τους Βλάχους (Κουτσόβλαχοι, Αρβανίτες, Καραγκούνοι κλπ.) με τους Ρουμάνους είναι ότι μιλάνε μια συγγενική με τα ρουμάνικα γλώσσα (ούτε καν την ίδια)!!! Η αναγνώριση αυτή επέφερε στη συνέχεια πολλές εντάσεις για τη χώρα στις σχέσεις μας με τους Ρουμάνους μιας και μέχρι σήμερα ακούγονται κάποιες γραφικότητες περί Βλάχικης μειονότητας στην Ελλάδα…τουλάχιστον γι’ αυτήν την προσφορά του προς το Ρουμάνικο Έθνος ο Βενιζέλος παρασημοφορήθηκε…

3. Συνεχιστεί η εκκρεμότητα των νησιών του Αιγαίου, των Δωδεκανήσων και της Β. Ηπείρου

Εδώ να πω ότι είναι ιστορικά αποδεκτό ότι ο Βενιζέλος δεν θεωρούσε ότι έπρεπε το Ελληνικό Κράτος να περιλαμβάνει την Αν. Μακεδονία και τη Θράκη (!!!) γι’ αυτό και αποχώρησε χωρίς πολλά πολλά από εκεί. Αυτό φαίνεται και από υπόμνημα που έστειλε στον Βασιλιά πλέον Κωνσταντίνο στις 24 Ιανουαρίου 1915 προκειμένου να τον πείσει να εισέλθει η Ελλάδα στον Α’ Π.Π. στο πλευρό της Αντάντ:

«…δεν θα εδίσταζα, όσον οδηνηρά και αν είναι η εγχείρησις, να συμβουλεύσω την θυσίαν της Καβάλας, όπως διασωθή ο εν Τουρκία Ελληνισμός και ασφαλισθή η δημιουργία αληθούς μεγάλης Ελλάδος, περιλαμβανούσης πάσας σχεδόν τας χώρας, εις τας οποίας ο Ελληνισμός έδρασε κατά την μακραίωνα αυτού ιστορία…»

*Προς αποθέωσης της διαστρέβλωσης της πραγματικότητας η έκθεση που λειτουργούσε το 2001 στην Βουλή, για τα 80 χρόνια απελευθέρωσης της Θράκης, φιλοξενούνταν στην αίθουσα «Ελ. Βενιζέλος»…

Εξάλλου οι παραχωρήσεις του προς την Βουλγαρία του είχαν υπαγορευθεί από τους καθοδηγητές του τους Άγγλους, οι οποίοι έκαναν κάθε τι δυνατόν προκειμένου να εξυπηρετήσουν την Βουλγαρία και να κερδίσουν την εύνοιά της ενόψει του Α’ Π.Π. (ο ρόλος των Άγγλων υπέρ της Βουλγαρίας θα γίνει πιο ξεκάθαρος, όπως θα δείτε παρακάτω μετά την έκρηξη του Α’ Π.Π.)

Η δε εκκρεμότητα της Β. Ηπείρου «λύθηκε» την επομένη μέρα της υπογραφής της Συνθήκης του Βουκουρεστίου, 29 Ιουλίου 1913, με την ίδρυση του κράτους της Αλβανίας

Στις 14 Νοεμβρίου 1913 υπέγραψε και μια Συνθήκη Ειρήνης με την Τουρκία (ήταν το αγαπημένο του χόμπι…) που εγγυόνταν την θρησκευτική ελευθερία στους μουσουλμάνους που ζούσαν στις «Νέες Χώρες» που προστέθηκαν στην Ελλάδα μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους…χωρίς να γίνει καμία κουβέντα για την τύχη των νησιών του Αιγαίου, που συνέχιζε να εκκρεμεί. Όλα αυτά στα πλαίσια της λογικής «υπογραφές να βάζουμε κι ας είναι όπου ‘νάναι»…

Στις 1 Δεκεμβρίου 1913 η Κρήτη ενώθηκε και επίσημα με την Ελλάδα και στις 13 Φεβρουαρίου του 1914 μας ήρθε και η λυπητερή για τους δύο νικηφόρους Βαλκανικούς Πολέμους…με Διακοίνωση που μας έστειλαν οι Μεγάλες Δυνάμεις έλεγαν ότι θα μας απέδιδαν την κυριαρχία επί των νησιών του Αιγαίου, εκτός Ίμβρο, Τένεδο και Καστελόριζο, τη στιγμή που θα αποχωρούσαμε από την Β.Ήπειρο, η οποία από τις 17 Δεκεμβρίου 1913 με το Πρωτόκολλο της Φλωρεντίας είχε δοθεί στο πριν μερικούς μήνες ιδρυθέν κράτος της Αλβανίας…
Αμέσως οι Τούρκοι δέχθηκαν μιας και από το πουθενά, αν και χαμένοι των Βαλκανικών Πολέμων, κέρδιζαν τα δύο νησιά που επιθυμούσαν, μιας και η Ίμβρος και η Τένεδος βρίσκονται στην έξοδο των Δαρδανελλίων και θεωρούνται στρατηγικής σημασίας. Εμείς δεχθήκαμε την πρόταση μετά από 5 μέρες «με ικανοποίηση που λύνονταν το ζήτημα των νησιών του Αιγαίου» αφού έτσι για την τιμή των όπλων ζητήσαμε εγγυήσεις για την θρησκευτική και εκπαιδευτική ελευθερία των Βορειοηπειρωτών τους οποίους αφήσαμε στο έλεός τους, μιας και με την υποχώρηση του Ελληνικού Στρατού άρχισαν σφαγές που οδήγησαν στην Συμφωνία της Κέρκυρας, στις 17 Μαΐου 1914, που τους έδωσε μερική αυτονομία που όμως ποτέ δεν εφαρμόστηκε.

Ποιος λοιπόν παρέδωσε την Βόρειο Ήπειρο στους Αλβανούς;

Ο «Μέγας Βενιζέλος» κατάφερε λοιπόν να χάσουμε με τη διπλωματία του σχέδον όλα όσα είχαμε κερδίσει με τον πόλεμο (πήραμε μόνο την περιοχή της Καβάλας), ενώ οι ανύπαρκτοι Αλβανοί δημιούργησαν Κράτος εις βάρος των Βορειοηπειρωτών, οι ηττημένοι Τούρκοι πήραν τα νησιά που θεωρούσαν στρατηγικής σημασίας και οι άλλοι ηττημένοι, Βούλγαροι κράτησαν όλη την Θράκη!!!

η Διπλωματία του Βενιζέλου στο απώγειό της

Διαβάστε στο επόμενο μέρος πως χώρισε το κράτος στα δύο, ποιά ήταν η γνώμη του για τον Κεμάλ, πως αντιλαμβάνονταν την «Μεγάλη Ιδέα» και πως προσπάθησε από το 1914 να τελειώσει τον ελληνισμό της Μ.Ασίας και να αρχίσει την ανταλλαγή πληθυσμών…

Συνοπτικά έως το 1914

παραιτήθηκε 4 φορές:
1901 από υπουργός της Κρητικής Κοινοπολιτείας
1910 (Μάιος) από Πρωθυπουργός της Κρητικής Κοινοπολιτείας και φεύγει στην Αθήνα
1910 (Οκτώβριος) από Πρωθυπουργός της Ελλάδας
1912 (Μάρτιος) από Πρωθυπουργός της Ελλάδας

συμμετείχε ή υποκίνησε 2 πραξικοπήματα:
1905 Θέρισος-Χανιά
1909 Γουδί-Αθήνα


και οδήγησε την χώρα σε μία χρεωκοπία:
1897 μετά τον «ατυχή» πόλεμο κατά της Τουρκίας

>Ελ. Βενιζέλος: Εθνάρχης ή όργανο των Άγγλων; Φιλελεύθερος ή πραξικοπηματίας; Μέρος Δ’ (1912 Οκτώβριος-Α΄Βαλκανικός Πόλεμος)

24 Δεκέμβριος, 2007 5 Σχόλια

>

Μέρος Α’ 1895-1910
Μέρος Β’ 1910-1912 (Μάρτιος)
Μέρος Γ’ 1912 (Μάρτιος-Οκτώβριος)

Τον Οκτώβριο του 1912 έγινε ο Α’ Βαλκανικός Πόλεμος, που για την Ελλάδα διήρκεσε ως τον Μάρτιο του 1913, στη Μακεδονία και την Ήπειρο, μιας και η Τουρκία δεν δέχθηκε να ικανοποιήσει το αίτημα των Βαλκανικών Χωρών για περισσότερη αυτονομία στους υποδουλωμένους κυρίως χριστιανούς.

Ο Ελληνικός Στρατός με Αρχιστράτηγο τον Κωνσταντίνο και τον Υπασπιστή του Βενιζέλου, τον Μεταξά, πανταχού παρόντα (υπέγραψε μεταξύ άλλων το Πρωτόκολλο παράδοσης του τούρκικου στρατού της Θεσ/νίκης), απελευθέρωσε διαδοχικά τις πόλεις της Ελασσόνας, Κοζάνης, Κατερίνης, Βέροιας, Γιαννιτσών, Θεσσαλονίκης, Φλώρινας, Καστοριάς και Κορυτσάς στο Μακεδονικό μέτωπο, ενώ στην Ήπειρο απελευθέρωσε τις Φιλιππιάδα, Πρέβεζα, Χιμάρα, Παραμυθιά, Μπιζάνι, Ιωάννινα, Κόνιτσα, Αγ. Σαράντα, Τεπελένι.

Η επίσημη ιστορία των σχολικών βιβλίων μας λέει ότι η Θεσσαλονίκη καταλήφθηκε μετά από πιέσεις και απειλές του Βενιζέλου προς τον Κωνσταντίνο, ο οποίος αρχικά ήθελε να κατευθυνθεί προς το Μοναστήρι και να συναντήσει τον Σέρβικο Στρατό. Πχ. στο σχολικό βιβλίο Ιστορίας Γ’ Γυμνασίου για τους καθηγητές, στη σελ. 84, αναφέρετε σαν πρόσθετο υποστηρικτικό υλικό το εξής:

1. Η διαμάχη Βενιζέλου-Κωνσταντίνου για την κατάληψη της Θεσσαλονίκης
[…] Ο Βενιζέλος έλεγε προς τον Κωνσταντίνον, σταθμεύοντα εις Κοζάνην: «Αναμένω να μοι γνωρίσετε την περαιτέρω διεύθυνσιν, ην θα ακολουθήση η προέλασιςτου στρατού Θεσσαλίας. Παρακαλώ μόνον να έχετε υπ’ όψιν ότι σπουδαίοι πολιτικοί λόγοι επιβάλλουσι να ευρεθώμεν μίαν ώρα ταχύτερον εις την Θεσσαλονίκην.

(Υπογραφή) υπουργός Στρατιωτικών Βενιζέλος».
[…] Παρ’ όλα ταύτα, ο Κωνσταντίνος ειδοποίησε τον Βενιζέλον ότι:
«Ο στρατός δεν θα οδεύση κατά της Θεσσαλονίκης. Εγώ έχω καθήκον να στραφώ κατά του Μοναστηρίου, εκτός αν μου το απαγορεύετε».

Και ο πρωθυπουργός απήντησε: «Σας το απαγορεύω!»
Ο Βενιζέλος βλέπει ότι η Θεσσαλονίκη χάνεται δια την Ελλάδα. Την νύκτα της 24 προς 25 Οκτωβρίου, μετά τας ειδήσεις περί της βουλγαρικής προελάσεως, ο πρωθυπουργός κατελήφθη υπό πραγματικής αγωνίας. Μη δυνάμενος να επηρεάση άλλως τον Διάδοχον, τηλεφωνεί μετά το μεσονύκτιον προς τον βασιλέα Γεώργιο […] Ο πρωθυπουργός διατάσσει να τον εξυπνήσουν και να του ανακοινώσουν τα επόμενα, με την παράκλησιν όπως τα διαβίβαση εις τον υιόν του, προσθέτων την πατρικήν αυτού φωνήν:

«Σας καθιστώ προσωπικώς υπεύθυνον διά την βραδύτητα με την οποίαν διεξάγετε τας επιχειρήσεις, αι οποίαι κινδυνεύουν να φέρουν τους Βουλγάρους πρώτους εις Θεσσαλονίκην».

[…] Και μετά το μήνυμα τούτο, ο Κωνσταντίνος εξηκολούθησεν ενεργών σύμφωνα προς ό,τι ενόμιζεν ανάγκην της στρατιωτικής καταστάσεως.
[…]
Ο Βενιζέλος εις Αθήνας υπέθετεν ότι το απόγευμα της 25ης ο Ελληνικός στρατός θα κατελάμβανε την Θεσσαλονίκην. Αντί τούτου μανθάνει διαπραγματεύσεις και προθεσμίας. Η ανησυχία του μεταβάλλεται εις απόγνωσιν.

Ολόκληρος η πολιτική του καταρρέει. Τα αυριανά σύνορα της Ελλάδος θα μείνουν εντεύθεν του Αξιού. Υπό το κράτος των συναισθημάτων αυτών στέλλει προς τον Κωνσταντίνον την εξής βιαίαν τηλεγραφικήν διαταγήν:
«Αρχηγόν στρατού: Παραγγέλεσθε να αποδεχθήτε την προσφερομένην υμίν παράδοσιν της Θεσσαλονίκης και να εισέλθετε εις ταύτην άνευ χρονοτριβής. Καθιστώ υμάς υπεύθυνον διά πάσαν αναβολήν, έστω και στιγμής.
(Υπογραφή) υπουργός Στρατιωτικών Βενιζέλος».
[…] Ο Κωνστ·ντίνος εξουσιοδότησε τους αξιωματικούς του επιτελείου του Δούσμανην και Μεταξάν να μεταβούν εις Θεσσαλονίκην διά να υπογράψουν τα πρωτόκολλα της παραδόσεως. Αι σχετικαί διατυπώσεις έληξαν την 11 η νυκτερινήν.

Γ. Βεντήρης, Η Ελλάς του 1910-1920, Ίκαρος, Αθήν· 1970, τόμ. 1, σ. 119-121.

Αυτή η εκδοχή περιλαμβάνει πέντε ψέματα:
1. Από κανένα ιστορικό αρχείο δεν προκύπτει ανταλλαγή τηλεγραφημάτων για το προς τα που θα κατευθυνθεί ο Στρατός. Πόσο μάλλον τα γελοία περί «Σας το απαγορεύω». Αυτή η ανταλλαγή των δήθεν τηλεγραφημάτων αναφέρεται μόνο από τον Βενιζέλο στην ομιλία του στη Βουλή στις 12 Αυγούστου 1917, όταν είχε επιστρέψει από την Θεσσαλονίκη σαν Πρωθυπουργός και ο «Εθνικός Διχασμός» βρισκόταν στην οξύτερή του φάση. Σε «Πολεμική Έκθεση του ΓΕΣ» που εκδόθηκε το 1932 (επί Πρωθυπουργίας Βενιζέλου για να μην θεωρηθεί ότι η πηγή προέρχεται από αντιπάλους του…), για τους Βαλκανικούς Πολέμους αναφέρεται ότι «Δεν ανευρέθη η αναφορά του ΓΕΣ ότι ο Στρατός θα κατευθυνθή προς Μοναστήριον, ούτε και η Διαταγή του Υπ. Στρατιωτικών, όπως στραφή προς Θεσσαλονίκην…»

2. Στην Μακεδονία τότε πολεμούσαν δύο στρατιές. Η μία κατευθύνονταν μέσω Κατερίνης, Βέροιας και Γιαννιτσών προς Θεσσαλονίκη και η άλλη μέσω Φλώρινας προς Μοναστήρι. Άρα ο Στρατός κινούνταν ταυτόχρονα σε δύο μέτωπα και δεν υπήρχε περίπτωση ο Κων/νος να βαδίσει προς Μοναστήρι κλπ. ανοησίες. Απόδειξη αυτού και το απόκομμα εφημερίδας της εποχής που περιγράφει τις μάχες που διεξάγονταν στην περιοχή της Φλώρινας, τις μέρες της κατάληψης της Θεσσαλονίκης.

3. Λέει το σχολικό βιβλίο, ότι «Την νύκτα της 24 προς 25 Οκτωβρίου…τηλεφωνεί μετά το μεσονύκτιον προς τον βασιλέα Γεώργιο». Το τηλεφώνημα στην πραγματικότητα έγινε μια μέρα αργότερα, τη νύχτα της 25 προς 26 Οκτωβρίου και συγκεκριμένα στις 26 Οκτωβρίου 1:00 π.μ.όπως προκύπτει και από τα δημοσιεύματα της εποχής. Όπως φαίνεται και από το δημοσίευμα το τηλεφώνημα δεν έγινε για να πιεστεί ο Διάδοχος να κινηθεί ταχύτερα αλλά για να διασταυρώσει ο Βενιζέλος ότι όντως είχε καταληφθεί η Θεσσαλονίκη μιας και μερικές ώρες πριν είχε πάρει ανεπίσημο τηλεγράφημα από τον Γιδά, που έλεγε ότι η πόλη είχε καταληφθεί από τον Κων/νο. Και ήθελε να το διασταυρώσει για να μπορεί να αρχίσει και επίσημα να δέχεται συγχαρητήρια όπως μπορείτε να δείτε και στο απόκομμα της εφημερίδας.


4. Λέει το σχολικό βιβλίο ότι το τηλεφώνημα έγινε «μετά τας ειδήσεις περί της βουλγαρικής προελάσεως» ενώ η ιστορία βρίθει αναφορών ότι οι Βούλγαροι ήταν έξω από την Θεσσαλονίκη και στο τσακ την καταλάβαμε πρώτοι. Και αυτό είναι ψέματα μιας και οι Βούλγαροι στις 22 Οκτωβρίου είχαν καταλάβει την Ξάνθη ενώ την μέρα που εμείς ήμασταν έξω από την Θεσσαλονίκη αυτοί καταλάμβαναν την Δράμα!!!

5. Λέει αληθώς ότι ο Βενιζέλος έστειλε το γνωστό τηλεγράφημα 80200 στον Κων/νο ζητώντας του επιτακτικά να αποδεχθεί «την προσφερομήνην υμίν παράδοσιν της Θεσσαλονίκης» αλλά αφήνει να εννοηθεί ότι το έστειλε στις 25 Οκτωβρίου και δεν λέει ότι το έστειλε ξημερώματα της 27ης Οκτωβρίου στις 2:30 π.μ.. όταν η πόλη είχε καταληφθεί από την προηγούμενη μέρα!!! Παρακάτω θα αναφέρω γιατί το έστειλε παρόλο που όπως έγραψα πιο πάνω, ήξερε ότι η πόλη είχε καταληφθεί…και θα αναφέρω γιατί το επόμενο πρωί έστειλε τηλεγράφημα και ζητούσε να μην παραδοθεί αυτό που έστειλε τη νύχτα, δηλ το 80200 και τι του απάντησε ο Κων/νος.

Σε πιο πονηρές εκδόσεις της ιστορίας, γι’ αυτούς που το μυαλό τους ήδη έχουν σχηματίσει την εικόνα του «Απελευθερωτή» της Θεσσαλονίκης Βενιζέλου, όπως αυτής της Γ’ Λυκείου και συγκεκριμένα πάλι στο βιβλίο του καθηγητή γράφονται τα εξής:

«Η Κυβέρνηση, μη έχοντας ακόμη πληροφορηθεί την υπογραφή του πρωτοκόλλου για την παράδοση της Θεσσαλονίκης (σημείωση: έγινε στις 23.00′ της 26ης Οκτωβρίου), λόγω δυσχερειών στα μέσα επικοινωνίας, ανησυχούσε μήπως οι Βούλγαροι προλάβουν και καταλάβουν πρώτοι την πόλη. Για το λόγο αυτό ο Πρωθυπουργός απέστειλε στις 02.30 της 27ης Οκτωβρίου προς τον Αρχιστράτηγο το παρακάτω τηλεγράφημα, με το οποίο τον διέτασσε να αποδεχθεί χωρίς καμία αναβολή την παράδοση: «Αρχηγόν Στρατού
Αρ. 80200. Παραγγέλλεσθε ν’ αποδεχθείτε την προαφερομένην υμίν παράδοσιν της Θεσσαλονίκης και εισέλθητε εις αυτήν άνευ τινός αναβολής. Καθιστώ Υμάς υπεύθυνον διά πάσαν αναβολήν έστω και στιγμής.
Αθήναι 27-Χ-12 ώρα 2.30′ π.μ. Πρωθυπουργός Βενιζέλος.
Λίγο αργότερα όμως, την ίδια ημέρα, του γνωστοποιήθηκαν οι σχετικές αναφορές του Αρχιστράτηγου και έδωσε αμέσως εντολή να ανακληθεί η προηγούμενη διαταγή του, επειδή δεν ανταποκρινόταν πλέον στην κατάσταση. Η διαταγή όμως αυτή είχε ήδη φτάσει στο Γενικό Στρατηγείο και όταν έλαβε γνώση της ο Αρχηγός Στρατού, συνέταξε ο ίδιος την παρακάτω απάντηση, η οποία όμως τελικά δεν διαβιβάστηκε, γιατί στο μεταξύ ενημερώθηκε για την ακύρωση της διαταγής που προκάλεσε την αιτία της απαντήσεως αυτής.
‘Συναισθάνομαι πλήρως την ευθύνην ήν φέρω και παρακαλώ εις το εξής να μη μοι υπομιμνήσκηται τούτο δι’ οιανδήποτε υπόθεσιν. Εάν ώφειλον ή ου να παραδεχθώ την παράδοαιν της Θεσσαλονίκης ήμην ο μόνος αρμόδιος να κρίνω ευρισκόμενος επιτόπου και επιβάλλων τους όρους. Απόδειξις δε το επιτευχθέν αποτέλεσμα.
Κωνσταντίνος «. Το πρωί της ίδιας ημέρας, 27 Οκτωβρίου, οι αντιπρόσωποι του Έλληνα Αρχιστράτηγου στη Θεσσαλονίκη υπέγραψαν με τον Αρχηγό του Τουρκικού Στρατού συμπληρωματικό πρωτόκολλο με το οποίο ρυθμίζονταν διάφορες λεπτομέρειες που αφορούσαν την παράδοση του Τουρκικού Στρατού και την κατάληψη της Θεσσαλονίκης. […] Τις μεσημβρινές ώρες εισήλθε στη Θεσσαλονίκη το Απόσπασμα Ευζώνων με τμήμα Ιππικού και κατευθύνθηκε στους εκεί στρατώνες.
Γενικό Επιτελείο Στρατού / Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού, Επίτομη Ιστορία των Βαλκανικών Πολέμων 1912-1913, Αθήνα 1987, σ. 62»


Εδώ λοιπόν οι παραχαράκτες της ιστορίας παραδέχονται ότι ο Κων/νος δεν μπήκε στη Θεσ/νίκη μετά από πιέσεις του Βενιζέλου, αλλά πάλι δεν μπορούνε να αποφύγουν τα ψέματα προκειμένου να συντηρήσουν τον μύθο του Βενιζέλου.
Το ότι ο Κων/νος έστειλε την απάντηση, που αυτοί λένε ότι δεν εστάλη τελικά, φαίνεται από την «Πολεμική Έκθεση του ΓΕΣ» του 1932. Λοιπόν τα γεγονότα έχουν ως εξής:

Στις 26.10.1912 στις 4:05μ.μ. ο Βενιζέλος στέλνει τηλεγράφημα προς την V Μεραρχία Κοζάνης στο οποίο λέει «Ταύτην στιγμήν ελήφθη τηλεγράφημα εκ τηλεγραφείου Γιδά (Σ.Σ. εκεί ήταν το Αρχηγείο του Κων/νου) αγγέλον κατάληψιν Θεσσαλονίκης παρ’ ημετέρου στρατού…» άρα το απόγευμα της 26ης Οκτωβρίου ξέρει ότι η Θεσσαλονίκη έχει καταληφθεί. Μετά από 10 ώρες στις 27.10.1912, στις 2:30π.μ. στέλνει τηλεγράφημα (αρ.80200) προς Κων/νο και του ζητάει να αποδεχθεί τούς όρους παράδοσης των Τούρκων και να τελειώνει, ενώ ξέρει ότι η πόλη έχει καταληφθεί…στις 27.10.1912 στις 8.20π.μ. ενημερώνεται και επίσημα ότι η Θεσσαλονίκη κατελήφθη και ο Βασιλιάς κατευθύνεται προς την πόλη. Μετά από καθυστέρηση 6 ωρών και αφού κατάλαβε ότι θα γινόταν ρόμπα, μιας και οι εφημερίδες είχαν κυκλοφορήσει και μιλούσαν για κατάληψη της Θεσσαλονίκης και ότι ο Βασιλιάς κατευθύνονταν προς την πόλη, στις 2μ.μ. ζητάει να μην κοινοποιηθεί στον Κων/νο το τηλεγράφημα 80200 που έστειλε τη νύχτα «μιας και δεν ανταποκρίνεται πια στις περιστάσεις». Αυτό όμως είχε δοθεί ήδη και ο Κων/νος του απάντησε δεόντως . Όλα αυτά όπως είπαμε σύμφωνα με Έκθεση του Υπ. Στρατιωτικών του 1932 όταν στην εξουσία ήταν ο ίδιος ο Βενιζέλος…

Αυτό όμως είναι το λιγότερο μπροστά στο επόμενο. Ενώ λοιπόν μας πιπιλίζουν το μυαλό ότι ο Βενιζέλος πίεσε τον Κων/νο να κατευθυνθεί και να καταλάβει την Θεσσαλονίκη παρακάτω δείτε το τηλεγράφημα του Βενιζέλου προ τον Κων/νο από τις 25 Οκτωβρίου όταν ο Κων/νος βάδιζε προς Θεσσαλονίκη, όπου του ζητάει να στείλει μια Μεραρχία στα Σέρβια, στην Κοζάνη, προφανώς για να ενισχυθεί η Στρατιά που κατευθύνονταν προς Μοναστήρι!!! Η πλήρης παραχάραξη της ιστορίας λοιπόν, μιας και ενώ σήμερα μαθαίνουμε ότι δήθεν ο Βενιζέλος «απαγόρευσε» στον Κων/νο να βαδίσει προς Μοναστήρι, η πραγματικοτητα είναι ότι ο Βενιζέλος ζήτησε να φύγει μια Μεραρχία από αυτές που ήταν έξω από την Θεσσαλονίκη και να πάει στην Κοζάνη!!!

Ποιός ζήτησε λοιπόν να φύγει στρατός από την Θεσσαλονίκη και να πάει στην Κοζάνη και γιατί;

Ο λόγος μάλλον προφανής…δεν θεωρούσε ότι έπρεπε να ασχοληθεί ο Ελληνικός Στρατός με την «Εβραιούπολη», όπως την αποκαλούσε χαρακτηριστικά, άσχετα αν μετά το κύμα ενθουσιασμού που προκάλεσε η κατάληψη της πόλης εκμεταλλεύτηκε με επιτυχία το γεγονός και σήμερα παρουσιάζεται σαν απελευθερωτής της πόλης…
Η ιστορική αλήθεια λοιπόν όπως περιγράφεται και στις εφημερίδες της εποχής είναι ότι μετά την μάχη των Γιαννιτσών στις 22 Οκτωβρίου ο Κων/νος με τον Στρατό κατευθύνθηκαν προς την Θεσσαλονίκη, καταδιώκοντας τα υπολείμματα του Τούρκικου Στρατού. Οι εφημερίδες μιλούσαν για παράδοση από τις 24 Οκτωβρίου και μάλιστα είχαν και έτοιμες τις εκδόσεις μια βδομάδα πριν την κατάληψη της πόλης. Όταν ο Ελληνικός Στρατός βρισκόταν έξω από την πόλη οι Βούλγαροι καταλάμβαναν τη Δράμα και ουδεμία συμβολή στην κατάληψη δεν είχε ο Υπ. Στρατιωτικών Βενιζέλος…
την Θεσσαλονίκη την απελευθέρωσε ο Κων/νος και όχι ο Βενιζέλος όπως από τότε μας παραμυθιάζουν οι Άγγλοι
Στο επόμενο μέρος…πως ο Μέγας Διπλωμάτης ανακάλυψε Ρουμάνικη μειονότητα στην Ελλάδα (;;;), ενώ θεωρούσε ότι η παγίωση του Κεμάλ στην εξουσία αποτελεί πραγμάτωση της Μεγάλης Ιδέας!!!


Και για να μην ξεχνιόμαστε…

Συνοπτικά έως το 1912

παραιτήθηκε 4 φορές:
1901 από υπουργός της Κρητικής Κοινοπολιτείας
1910 (Μάιος) από Πρωθυπουργός της Κρητικής Κοινοπολιτείας και φεύγει στην Αθήνα
1910 (Οκτώβριος) από Πρωθυπουργός της Ελλάδας
1912 (Μάρτιος) από Πρωθυπουργός της Ελλάδας

συμμετείχε ή υποκίνησε 2 πραξικοπήματα:
1905 Θέρισος-Χανιά
1909 Γουδί-Αθήνα

και οδήγησε την χώρα σε μία χρεωκοπία:
1897 μετά τον «ατυχή» πόλεμο κατά της Τουρκίας

>Ελ. Βενιζέλος: Εθνάρχης ή όργανο των Άγγλων; Φιλελεύθερος ή πραξικοπηματίας; Μέρος Γ’ (1912 Μάρτιος-Οκτώβριος)

12 Δεκέμβριος, 2007 Σχολιάστε

>Μέρος Α’ 1895-1910
Μέρος Β’ 1910-1912 (Μάρτιος)


Μέρος Γ’ 1912 (Μάρτιος-Οκτώβριος)

Στις 1 Οκτωβρίου του 1912, λίγες μέρες πριν από την έναρξη του Α’ Βαλκανικού Πολέμου έγινε η πρώτη συνεδρίαση της Βουλής που είχε προκύψει από τις εκλογές του Μαρτίου.

Τον Μάρτιο είχαν γίνει εκλογές και στην Κρήτη. Τις εκλογές τις έκαναν οι Κρητικοί από μόνοι τους, παρόλο που δεν είχαν ενωθεί ακόμα επίσημα με την Ελλάδα, μιας και από τις 24 Σεπτεμβρίου 1908 οι Κρήτες είχαν κηρύξει την Ένωση με την Ελλάδα και θεωρώντας εαυτούς πολίτες του Ελληνικού Βασιλείου, διοικούσαν το νησί σύμφωνα με τους νόμους και το Σύνταγμα της Ελλάδος.

Είχαν εκλεγεί 67 Κρήτες βουλευτές που ήλθαν στην Αθήνα προκειμένου να συμμετάσχουν στην πρώτη σύνοδο της νέας Βουλής. Στo δρόμο προς την Βουλή ο λαός ζητωκραύγαζε υπέρ της Ένωσης του νησιού και επευφημούσε τους Κρήτες βουλευτές.

Φαντάζεστε την έκπληξή τους και την αντίδρασή τους όταν ο Βενιζέλος στη Βουλή δεν δέχθηκε να συμμετάσχουν στις εργασίες, διέκοψε τις εργασίες της Βουλής και ανέβαλε την εκλογή Προεδρείου για αργότερα προκειμένου να βγούνε από την Βουλή οι Κρήτες βουλευτές, μιας και οι τελευταίοι αρνούνταν να αποχωρήσουν από την αίθουσα της Βουλής!!!

Στο ποίημά του είπε:
«Καίτοι δε εν τη επιδιώξει και της ριζικής ακόμη λύσεως του Κρητικού ζητήματος της συμφώνου προς τους αναλλοιώτους πόθους του Κρητικού λαού, η Ελλάς δεν θα ευρίσκετο μόνη, όπως αντιμετωπίσει τας περιπετείας, αίτινες ηδύναντο να παρουσιασθώσιν εκ της εις τούτο κοινής ενεργείας αυτών, εκρίναμεν εν τούτοις, ότι επεβάλλετο εισ’ ημάς όπως παράσχωμεν πρόσθετον δείγμα της σταθεράς ημών επιθυμίας να μη δημιουργήσομεν νέας δυσχερείας εις τας κοινάς προσπαθείας προς διατήρησιν της ειρήνης ώστε και μετά την υστάτην ταύτην ώραν, εκρίναμεν, λέγω, ότι επεβάλλετο εις ημάς να αρκεσθώμεν υπό τον όρον τα πράγματα δεν θα έφθανον μέχρι πολέμου, εις νέαν τινά μεταβατικήν λύσιν του ζητήματος τούτου, λύσιν κατά την οποίαν ενώ το διεθνές καθεστώς της νήσου θα διετηρήτο κατά τα λοιπά αμείωτον, οίον διεπλάσθη υπ’ αυτών των Προστατίδων Δυνάμεων μέχρι της ημέρας της εκκενώσεως της νήσου υπό των διεθνών στρατευμάτων, κατά τα λοιπά η νήσος θα διωκείτο ουσιαστικώς υπό της Ελλάδος, οι δε αντιπρόσωποι αυτής θα δικαιούνται να συνεδρεύωσι μετά των αντιπροσώπων του Ελληνικού Βασιλείου εν τω Εθνικώ τούτο Κοινοβουλίω.»

Με απλά ελληνικά δηλ τους είπε «αν σας δεχθούμε θα έχουμε περιπέτειες και εμείς επιθυμούμε να διατηρηθεί η ειρήνη» και γι’ αυτό τους πρότεινε «να αρκεστούν στο σημερινό διεθνές καθεστώς του νησιού και οι αντιπρόσωποί τους να μπορούν να συμμετέχουν στη Βουλή υπό τον όρο ότι αυτό δεν θα οδηγούσε σε πόλεμο»με την Τουρκία εννοείτε, η οποία την προηγούμενη μέρα είχε κατασχέσει στην Κων/πολη ελληνικά εμπορικά ατμόπλοια και κρατούσε τα πληρώματά τους και την επόμενη μέρα έληγε το «τελεσίγραφο» που τους είχαμε δώσει προκειμένου να τα αποδεσμεύσουν…γιατί αλλιώς θα θεωρούσαμε την πράξη αυτή εχθρική…κανονική τρικυμία εν κρανίω δηλαδή.

Τους προέτρεψε δε να επιστρέψουν στην Κρήτη και να ξανακάνουν εκλογές κανονικές αυτή τη φορά προκειμένου να μην δημιουργηθεί πρόβλημα με την Τουρκία και τις Μεγάλες Δυνάμεις. Εννοώντας κανονικές εκλογές εννοούσε να ψηφιστούν και μουσουλμάνοι βουλευτές μια και μεταξύ των 67 δεν υπήρχαν μουσουλμάνοι…

Ποιος πέταξε έξω από τη Βουλή τους Κρήτες βουλευτές το 1912 λοιπόν;

Πως είναι δυνατόν ο άνθρωπος που έκανε αγώνες και επαναστάσεις υπέρ της Ένωσης, όταν ήταν στην Κρήτη το 1912 να μην δεχθεί στη Βουλή του Κρήτες βουλευτές;
Πως είναι δυνατόν ο άνθρωπος που επαναστάτησε εναντίον των Τούρκων το 1897, να λέει ότι αν γινόντουσαν δεκτοί οι βουλευτές θα φθάναμε μέχρι και σε πόλεμο με την Τουρκία και χάριν της διατήρησης της ειρήνης δεν έπρεπε να γίνουν δεκτοί; Προφανώς ή έπασχε από τρικυμία εν κρανίω ή οι προστάτες του Άγγλοι είχαν αλλάξει πολιτική

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι μας μαθαίνουν ότι στα δύο χρόνια που κυβέρνησε (1910-12) αναμόρφωσε την Ελλάδα και την προετοίμασε για πόλεμο με την Τουρκία μιας και είχε και το όραμα της Μεγάλης Ελλάδας. Η φοβική του στάση να μην τσαντίσουμε τους Τούρκους, αν γίνουν δεκτοί οι Κρήτες βουλευτές, κάθε άλλο παρά προετοιμασία για πόλεμο, πίστη στη Μεγάλη Ιδέα και διάθεση για σύγκρουση δείχνει…ειδικά όταν εκείνη την μέρα οι Τούρκοι είχαν δεσμεύσει εμπορικά ελληνικά πλοία και την επόμενη μέρα τα υπόλοιπα Βαλκανικά κράτη επέδωσαν στην Πύλη ψήφισμα με τα αιτήματά τους για παροχή δικαιωμάτων στους χριστιανούς κατοίκους της Ευρωπαϊκής Τουρκίας, η απόρριψη του οποίου μετά από λίγες μέρες οδήγησε στην έκρηξη των Βαλκανικών Πολέμων.

Μήπως σύρθηκε στους Βαλκανικούς Πολέμους που ξεκίνησαν μερικές μέρες αφότου σαν «κότα» πέταξε έξω από την Βουλή τους Κρητικούς;

Ανοίγω μια παρένθεση για να αναφέρω ότι εκείνη τη μέρα που οι Κρήτες βρίσκονταν στην Αθήνα για τη συνεδρίαση της Βουλής επέστρεψε από τη Δανία ο Πρίγκηπας Γεώργιος που ήταν Ύπατος Αρμοστής της Κρήτης ως το 1905 οπότε με την Επανάσταση της Θερίσου τον έδιωξε ο Βενιζέλος μια και ήταν αυταρχικός, καταπίεζε τον λαό, ήθελε να χτίσει παλάτι κλπ. φαιδρά. Οι Κρήτες βουλευτές λοιπόν μόλις έμαθαν για την άφιξή του πήγαν στον σταθμό για να τον υποδεχθούν!! Απόσπασμα εφημερίδας της εποχής λέει για αυτή την υποδοχή:

«…στη θέα αυτών το πρόσωπο του Πρίγκηπος εφαιδρύνετο.
-Καλώς ήλθατε Υψηλότατε τω ηυχήθησαν, κύπτοντες δε ησπάζοντο την χείρά του.
Ο Πρίγκηψ συγκεκινημένος έσφιγξε τας χείράς των και αντήλλαξεν ολίγας λέξεις μεθ’ ενός εκάστου εξ’ αυτών»

Αυτό το αναφέρω γιατί δείχνει πως ο κρητικός λαός όχι μόνο δεν είχε πρόβλημα με τον Ύπατο Αρμοστή Πρίγκηπα Γεώργιο αλλά τον αγαπούσε κιόλας όπως αποδεικνύει το περιστατικό αυτό 5 χρόνια μετά την εκδίωξή του από την Κρήτη. Ο Βενιζέλος μόνο και κάποιοι λίγοι δεν τον ήθελαν στα πόδια τους προκειμένου να ελέγχουν απόλυτα την εξουσία και γι’ αυτό έκαναν το κίνημα της Θερίσου με σκοπό να τον απομακρύνουν από την Κρήτη…

Συνοπτικά έως το 1912

παραιτήθηκε 4 φορές:
1901 από υπουργός της Κρητικής Κοινοπολιτείας
1910 (Μάιος) από Πρωθυπουργός της Κρητικής Κοινοπολιτείας και φεύγει στην Αθήνα
1910 (Οκτώβριος) από Πρωθυπουργός της Ελλάδας
1912 (Μάρτιος) από Πρωθυπουργός της Ελλάδας

συμμετείχε ή υποκίνησε 2 πραξικοπήματα:
1905 Θέρισος-Χανιά
1909 Γουδί-Αθήνα

και οδήγησε την χώρα σε μία χρεωκοπία:
1897 μετά τον «ατυχή» πόλεμο κατά της Τουρκίας

>Ελ. Βενιζέλος: Εθνάρχης ή όργανο των Αγγλογάλλων; Φιλελεύθερος ή κάργα συντηριτικός; Μέρος Β’ (1910-1912)

11 Δεκέμβριος, 2007 Σχολιάστε

>

Μέρος Α’ 1895-1910

Μέρος Β’ 1910-1912

Το 1910 ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα των πραξικοπηματιών που είχαν κάνει την στρατιωτική επανάσταση στο Γουδί το 1909 και στις εκλογές της 8ης Αυγούστου, εκλέχθηκε βουλευτής.

Μετά από διαβουλεύσεις με τον Στρατιωτικό Σύνδεσμο (την οργάνωση των αξιωματικών που είχε κάνει την επανάσταση) απείλησε να γυρίσει στην Κρήτη αν ο Βασιλιάς δεν δεχόταν να γίνει αναθεώρηση του Συντάγματος! Σ΄αυτό το σημείο πρέπει να τονιστεί ότι οι αξιωματικοί την εποχή εκείνη δεν ήταν ούτε παιδιά εργατών ούτε αγροτών. Ήταν γόνοι μάλλον αριστοκρατικών και μεγαλοαστικών οικογενειών (με την ανάλογη αντίληψη και νοοτροπία) οι αξιωματικοί με του οποίους συνεργάστηκε ο Βενιζέλος…

Τελικά ο Βασιλιάς δέχθηκε και αφού εξανάγκασε σε παραίτηση τον Δραγούμη, παρόλο που ο Συνασπισμός των συντηρητικών κομμάτων που τον στήριζε είχε 211 βουλευτές από του 362, όρκισε Πρωθυπουργό τον Βενιζέλο στις 19 Οκτωβρίου 1910.

Εδώ θα ανοίξω μια μικρή παρένθεση για να αναφέρω ότι την πρώτη μέρα του ως Πρωθυπουργός διόρισε τον Μεταξά (ναι ναι τον γνωστό αιμοσταγή δικτάτορα…) ως υπασπιστή του…μαζί συνέχισαν για τα επόμενα χρόνια πλάι-πλάι και με τον Μεταξά να γίνεται από λοχαγός αντισυνταγματάρχης…
Έτσι λοιπόν ο Μεταξάς ήταν παρών στην παράδοση της Θεσσαλονίκης τον Οκτώβριο του 1912, στην υπογραφή συμφωνίας τον Οκτώβριο στη Σόφια με τους Βούλγαρους και στο Βελιγράδι με τους Σέρβους (ενόψει του Α΄Βαλκανικού Πολέμου), τον Δεκέμβριο του 1912 στο Λονδίνο ως στρατιωτικός σύμβουλος του Βενιζέλου στη διαπραγμάτευση των όρων της σύναψης ειρήνης με την Τουρκία, τον Ιανουάριο του 1913 διεύθυνε τη μάχη του Μπιζανίου και αργότερα ήταν και αντιπρόσωπος των Ελλήνων στην παράδοση των Ιωαννίνων.
Τον Απρίλιο του 1913 ο Μεταξάς προήχθη στο βαθμό του ταγματάρχη λόγω αρχαιότητας και διορίστηκε διοικητής του επιτελείου στρατού στη Λάρισα. Αργότερα το ίδιο έτος ο Μεταξάς προήχθη σε αντισυνταγματάρχη και τοποθετήθηκε διευθυντής των Επιχειρήσεων του Γενικού Επιτελείου Στρατού καθώς και διευθυντής της Ανώτερης Στρατιωτικής Ακαδημίας.
Μέχρι το 1915 ο Μεταξάς έφτασε να γίνει και Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού απ’ όπου και παραιτήθηκε τον Μάρτιο του 1915, λόγω διαφωνίας με τον Βενιζέλο για το ποιόν θα υποστηρίζαμε στον επικείμενο Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ποιος εξέθρεψε τον Μεταξά λοιπόν;

Επειδή όμως τον Οκτώβριο του 1910, που διορίστηκε Πρωθυπουργός, τα κουκιά δεν του έβγαιναν (ήλεγχε μόνο 157 από τους 362 βουλευτές), διέλυσε την Βουλή και έκανε πάλι εκλογές τον Νοέμβριο, όπως είχε εκβιαστικά συμφωνηθεί με τον Βασιλιά, τις οποίες και κέρδισε. Στη νέα Βουλή που προέκυψε από τις εκλογές του Νοεμβρίου του 1910 είχε 307 βουλευτές από τους 362, μιας και τα συντηρητικά κόμματα δεν συμμετείχαν στις εκλογές (μιας και το παιχνίδι παραήταν στημένο) και έτσι άλλαξε το Σύνταγμα.

Highlights του νέου Συντάγματος ήταν
α) ότι οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συναθροίζονται δημοσίως «ησύχως» παρουσία της αστυνομίας, ενώ οι συναθροίσεις στην ύπαιθρο «δύναται να απαγορευθώσιν» (Άρθρο 10)…
β) η μονιμοποίηση των δημοσίων υπαλλήλων, που μας κατατρέχει μέχρι σήμερα (Άρθρο 102)…
γ) η βουλευτική ασυλία που προέβλεπε ακόμα και αποφυλάκιση κάποιου αν εκλεγόταν βουλευτής ενώ ήταν στη φυλακή (Άρθρο 63)!!! και
δ) η μείωση της απαρτίας κατά την ψήφιση νομοσχεδίων στη Βουλή, από το ήμισυ (50%+1) στο ένα τρίτο (33%) και ορισμός της πλειοψηφίας στα 4/5 του κατώτατου ορίου απαρτίας (Άρθρο 56)!!! Αυτό σημαίνει ότι για να ψηφιστεί ένας νόμος αρκούσε να τον ψήφιζε το 26% των βουλευτών!!! Αυτό το τελευταίο έγινε δήθεν για την επίσπευση του νομοθετικού έργου!!! Η αποθέωση της Δημοκρατίας μιας και πάλι καλά που δεν θεώρησε πλειοψηφία μόνο την δική του ψήφο…Μήπως ο τωρινός Καραμανλής για να γίνει Εθνάρχης πρέπει να αλλάξει το Σύνταγμα και αντί για 151 να αρκούν 78 βουλευτές για να ψηφίσουν κάποια πράγματα που επείγουν όπως η Ολυμπιακή και το ασφαλιστικό…


κάντε click στις εικόνες για να διαβάσετε τα άρθρα

Εκείνη η διακυβέρνησή του χαρακτηρίζεται από την εύνοια προς τους τσιφλικάδες της Θεσσαλίας μιας και οι περισσότεροι Θεσσαλοί βουλευτές ήταν δικοί του, παρότι η προπαγάνδα λέει ότι στο Σύνταγμα του 1911 περιελήφθησαν ειδικές διατάξεις προς διευκόλυνση απαλλοτριώσεων…πρόκειται περί μέγα μύθου μιας και από την προσάρτηση της Θεσσαλίας, το 1881 έως το 1911, είχαν αποδοθεί 2.650.000 στρέμματα σε 370.000 ακτήμονες. Ενώ σχετική νομοθεσία είχε ήδη θεσπίσει πριν απ’ αυτόν ο Θεοτόκης το 1907 και προέβλεπε και αποζημίωση σε περίπτωση αναγκαστικής απαλλοτρίωσης. Μάλιστα η εφαρμογή της δημιούργησε και τριβές που οδήγησαν στην αγροτική εξέγερση του Κιλελέρ το 1910.

Να σημειωθεί σ’ αυτό το σημείο ότι το 1910 τα οικονομικά της χώρας είχαν βελτιωθεί πολύ. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι προϋπολογισμοί είχαν γίνει πλεονασματικοί και του 1910 πχ. είχε έσοδα 240.000.000 και έξοδα 181.000.000!!! Σ’ αυτό είχε συντελέσει τόσο η Διεθνής εποπτεία υπό την οποία βρισκόμασταν από το 1897 όσο και οι συντηρητικές κυβερνήσεις κυρίως του Θεοτόκη, της πρώτης δεκαετίας του 20ου αιώνα.

Τον Μάρτιο του 1912 ξανά μια απ’ τα ίδια…παραιτείται και στις εκλογές που γίνονται κερδίζει 146 από τις 187 έδρες στη Βουλή. Είναι έτοιμος να μπει στους Βαλκανικούς Πολέμους με μια χώρα που άλλοι σουλούπωσαν μετά την περιπέτεια του 1897 στην οποία την οδήγησε…

Συνοπτικά έως το 1912

παραιτήθηκε 4 φορές:
1901 από υπουργός της Κρητικής Κοινοπολιτείας
1910 (Μάιος) από Πρωθυπουργός της Κρητικής Κοινοπολιτείας και φεύγει στην Αθήνα
1910 (Οκτώβριος) από Πρωθυπουργός της Ελλάδας
1912 (Μάρτιος) από Πρωθυπουργός της Ελλάδας

συμμετείχε ή υποκίνησε 2 πραξικοπήματα:
1905 Θέρισος-Χανιά
1909 Γουδί-Αθήνα


και οδήγησε την χώρα σε μία χρεωκοπία:
-1897 μετά τον «ατυχή» πόλεμο κατά της Τουρκίας

>Αγορά ρωσικών ΤΟΜΑ απο το ΚΥΣΕΑ

11 Δεκέμβριος, 2007 6 Σχόλια

>

Την προηγούμενη εβδομάδα η ελληνική κυβέρνηση πήρε μια απόφαση που δείχνει και έμπρακτα ότι ακολουθεί μια αδέσμευτη εξωτερική πολιτική και αυτά που λέει περί βέτο για ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ τα εννοεί.

Το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε την αγορά 415 ρωσικών τεθωρακισμένων οχημάτων μάχης (ΤΟΜΑ) τύπου ΒΜΡ-3, συνολικού κόστους 1,2 δις ευρώ, σφραγίζοντας έτσι την συνεργασία που έχουμε ξεκινήσει με τη Ρωσία (αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης)

Η απόφαση σηματοδοτεί την
-πρώτη φορά που δυτικό ή ευρωπαϊκό κράτος αγοράζει ρωσικά ερπυστριοφόρα
-πρώτη φορά που νατοϊκό κράτος αγοράζει ρωσικό στρατιωτικό υλικό
-ακριβότερη αγορά ρωσικού στρατιωτικού υλικού από δυτική χώρα
-πρώτη φορά τουλάχιστον τα τελευταία 25 χρόνια που αγοράζουμε στρατιωτικό υλικό χωρίς μεσάζοντες, αντιπροσώπους, μιζαδόρους μιας και ο Πούτιν δαγκώνει…
-μεγαλύτερη αγορά ΤΟΜΑ που έχει κάνει ποτέ η χώρα μας

Image
(C) Rosoboronexport

Η απόφαση έχει μόνο πλεονεκτήματα, μιας και

-το ρωσικό ΤΟΜΑ είναι πολύ φτηνότερο από τα αντίστοιχα δυτικά και κοστίζει περίπου 3.000.000 ευρώ όταν τα δυτικού τύπου κοστίζουν 8-10.000.000 και έχει την καλύτερη σχέση κόστους/απόδοσης

-είναι το κορυφαίο ΤΟΜΑ παγκοσμίως σε ότι αφορά τον οπλισμό του μιας και διαθέτει πυροβόλο 100 χλστ., συζυγές πυροβόλο 30 χλστ. και πολυβόλα των 7,62 χλστ.

-ξεχωρίζει για την ικανότητά του να πλήττει αντίπαλα οχήματα και άρματα μάχης από απόσταση μέχρι και 4 χλμ. με το αντιαρματικό βλήμα 3UBK-10 (3 βλήματα σε κάθε όχημα)

-είναι ικανό να εξουδετερώνει ακόμα και άρματα μάχης τρίτης γενιάς, όπως τα τουρκικά Leopard-2A4 και Μ-60 SABRA, με βολή ακόμα και στο εμπρόσθιο τμήμα!!!

– ως αντισταθμιστικά οφέλη οι Ρωσία θα μας δώσει άνευ κόστους και 35 έως 50 αμφίβια ΤΟΜΑ ΒΜΡ-3F

ελληνική βιομηχανική συμμετοχή (ΕΒΟ-ΠΥΡΚΑΛ) θα ανέλθει στο 25-30% του όλου προγράμματος

-υπάρχει δέσμευση των Ρώσων, η συμπαραγωγή να αφορά την παγκόσμια αγορά δηλ. όλα τα ΤΟΜΑ που θα πουλάνε στο μέλλον, κάτι που θα δώσει άλλη ώθηση στην ελληνική αμυντική βιομηχανία

-ελπίζω να την σπάει στους Αμερικάνους και τους Ευρωπαίους τσάτσους τους, τους Άγγλους…

Η απόφαση για την αγορά των ΤΟΜΑ ελήφθη προσωπικά από τον Καραμανλή και ενδεικτικό του επιπέδου καλών σχέσεων με τον Πούτιν είναι ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός είναι ο μοναδικός δυτικός ηγέτης που έστειλε συγχαρητήριο τηλεγράφημα στο Ρώσο ηγέτη για τη νίκη του κόμματός του στις εκλογές, μαζί με τον Γάλλο πρόεδρο, Ν.Σαρκοζί.

Ήδη βρίσκονται στην Μόσχα ο διευθυντής εξοπλισμών μαζί με μια ομάδα επιτελών και διαπραγματεύονται (τελικό αριθμό οχημάτων, ποσοστό συμπαραγωγής, αντισταθμιστικά οφέλη), προκειμένου η συμφωνία να έχει ολοκληρωθεί στις 18 Δεκεμβρίου όταν ο Καραμανλής θα φτάσει για διήμερη επίσημη επίσκεψη

ΥΓ. Το ΚΥΣΕΑ διευθέτησε τις εκκρεμότητες που υπήρχαν με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των αντιαεροπορικών πυραύλων S-300. Πλέον μεταβιβάζονται και τυπικά από την κυπριακή στην ελληνική ιδιοκτησία
Αρέσει σε %d bloggers: